Voor zo lang als ik me kan herinneren heb ik ‘iets’ met automaten; kauwgomballen-automaten, capsule-automaten, frisdrank-automaten, you name it. Toen ik nog een klein meisje was kon ik uren naar een speelgoedautomaat staan kijken en fantaseren hoe het leven in zo’n automaat er uit zou zien. Ook kon ik mezelf verliezen in het dromen over hoe de reis naar buiten eruit zou zien; ik dacht altijd dat het een soort van achtbaan moest zijn, met een enorm avontuur aan het einde; want pas dan zou het leven van het speelgoed echt beginnen. Afijn, mijn moeder zei altijd dat de objecten die in een dergelijke automaat zaten allemaal prullen waren en dat je daar je geld niet aan uit moest geven, dus ik heb niet vaak automaten in actie gezien. Maar ik denk dat dat mijn obsessie alleen maar heeft aangewakkerd en het mysterie dat deze machines over zich hebben in mijn ogen alleen maar groter heeft gemaakt.

Nu ik (soort van) volwassen ben is dat ‘iets’ er nog steeds. Toen ik een tijdje geleden door mijn ‘grote ideeën-boek’ aan het bladeren was, kwam ik een notitie tegen die ik ooit maakte over het feit dat ik een eigen capsule-automaat wilde hebben met daarin mijn illustraties. Ik kwam dit idee een week voor de Swan Market van afgelopen december tegen en ik besloot meteen dat ik voor die markt een eigen werkende en gevulde automaat wilde hebben. En zo ging ik op zoek naar vintage automaten en capsules om ze mee te vullen en ik besteedde een hele week (vrijwel zonder slaap) aan het klaarmaken van de automaat. Dit bestond uit het maken van papieren figuurtjes en confetti. Ja. Confetti maken. Ik ben naar de feestwinkel gegaan om een kiloknaller confetti te kopen om mijn capsules mee te vullen (samen met een papieren character), maar de confetti die ze daar verkochten was zo lelijk! Ik kon het simpelweg niet over mijn hart verkrijgen om lelijke confetti in mijn mooie automaat te stoppen (één van de ‘voordelen’ van een perfectionist zijn) en zo besloot ik alle confetti zelf te maken met een twee-gats-perforator. Dat kostte veel tijd, spierpijn en meerdere perforators, maar het resultaat mag er wezen en dat is uiteindelijk het enige wat telt!

For as long as I can remember, I’ve had a ‘thing’ for vending machines. When I was a little girl, I could watch these things four hours, fantasizing about how life would be inside the vending machine and what it would feel like to make the roller-coaster journey out of the machine, once someone put money in it. I remember my mother always saying that the objects inside these machine were worth nothing and that they were useless, so I didn’t actually get many opportunities to buy something and see a vending machine working, but maybe that just made my obsession and the mystery these machines have about them bigger to me.

Now that I’m (sort of) grown-up, that ‘thing’ is still here. When I was looking through my ‘big book of ideas’ last month, I saw the note I made about owning a vintage vending machine of my own one day, filled with my illustrations. I came across this idea about a week before the Swan Market in december and I decided I wanted a vending machine right then, so I could take it with me to the market. I started looking for vintage machines and capsules to fill them with and I spent a week (with almost no sleep) getting the machine ready. This involved making little paper puppets and confetti. Yes. Making confetti. I went to a party supply store in order to buy confetti to fill the capsules with along with a paper puppet, but the confetti they sold was just so ugly! I couldn’t come to peace with the idea of having ugly confetti in my vending machine, so I decided to make it myself with a two-hole punch. That involved lots of time, punches and myalgia, but I’m happy with the result, and in the end that’s all that matters!

 

Eergisteren ben ik gaan zeefdrukken in grafisch atelier ‘Raaf’ in Breda. Hoewel ik vier jaar op de kunstacademie in Breda heb gezeten, was ik nog nooit in deze werkplaats geweest; de academie had zelf een grafiek werkplaats en zo was het nooit echt ‘nodig’ om andere opties te ontdekken om mijn grafiek-honger te stillen.

Toen ik werd gevraagd om mee te doen aan een expositie die door Raaf wordt georganiseerd leek dat me de perfecte aanleiding om weer eens te gaan zeefdrukken! Dit heb ik gedurende mijn twee studies regelmatig gedaan, dus toen ik door Renie (vriendin en werkplaats-beheerder) werd gevraagd om mee te doen aan de expositie wist ik niet hoe snel ik ‘ja’ moest zeggen.
De expositie wordt onder andere georganiseerd om te laten zien wat er allemaal gedaan kan worden bij Raaf, dus het belangrijkste doel is om zoveel mogelijk verschillende dingen te exposeren. Ik heb altijd al mijn eigen cadeaupapier willen maken, maar ik heb eigenlijk nooit echt de tijd gehad om dit te doen. Ik heb even getwijfeld of cadeaupapier wel ‘expositie-waardig’ genoeg was, maar toen dacht ik; als de expositie moet laten zien hoe veelzijdig grafiek kan zijn dan is dit eigenlijk het perfecte moment om dit te doen. En zo geschiedde; afgelopen woensdag ging ik naar de werkplaats om mijn eigen cadeaupapier te zeefdrukken. Hier wat ‘snapshots’ van het proces en de resultaten:

The day before yesterday I went screen-printing at graphic workshop ‘Raaf’ in Breda. Although I attended art school in Breda for four years, I never used the graphic workshop that Breda has to offer, partly because my school had one, so I never really needed to go anywhere else to satisfy my ‘graphic-tooth’.
When I was asked to participate in an exhibition hosted by the workshop, I found it was exactly the right time to start screen-printing again. I have done so many times in art school and during my education to become a graphic designer, so I said ‘yes’ to this exhibition the minute Renie (friend and workshop-host) asked me.
The exhibition is set up to show the world what can be done in the graphic workshop, so the main goal is to show as many different things as possible. I’ve been wanting to make my own gift-wrap for a long while now, I just never really got the time to do it. For a minute I doubted whether gift-wrap was something that was ‘exhibition-worthy’, but then I thought; if the exhibition is about showing how versatile graphic arts can be, then it might just be perfect.
And so I went to the workshop this wednesday and started printing. Here are the results:

Mijn ontwerp geprint op sheets; dat is nodig om het op zeef te kunnen zetten.
My design printed on sheets, as needed in order to put in on screen.

 

Aangezien alle sheets A4 waren en mijn ontwerp A2, moest ik eerst op een lichtbak mijn sheets heel precies aan elkaar plakken.
Seeing my design was pretty big and the sheets were printed in a smaller size, I had to put together my sheets first, which was quite the puzzle and needed to be done very precisely.

 

De ‘awesome’ Renie die mijn zeef bestudeert.
The awesome Renie, studying my screen.

 

Mijn ontwerp op zeef, na het belichten.
My design on screen, after exposure.

 

Klaar om te drukken!
Ready to print!

 

En…een kleine greep uit de resultaten. Ik heb 62 A2-vellen cadeaupapier gedrukt met verschillende technieken (onder andere ‘iris-druk’, waarmee je verloopjes kunt drukken) en ik heb gedrukt op verschillende soorten papier, waaronder courant-papier en vloeipapier.
And…some of the results. I printed 62 sheets of giftwrap, using different techniques (such as printing gradients and working with metallic inks) and several kinds of paper (including kraft-paper and blotting paper).

 

Afgelopen nieuwjaarsdag vierden John en ik ons zeven-jarig jubileum. Ik kan bijna niet geloven dat het alweer zeven jaar geleden is dat we verkering kregen. Gedurende deze zeven jaar is John mijn beste vriend geworden en ik kan me niet voorstellen dat ik ooit bij iemand anders zou willen zijn.

Dat gezegd hebbende heeft John me sinds september geplaagd met een verrassing die hij zou hebben op de dag van ons zeven-jarig jubileum. Begrijp me niet verkeerd, ik houd van verrassingen, maar niet als ik weet dat ze eraan komen. John weet dat en geniet van mijn ongeduldigheid, wat waarschijnlijk de reden is geweest om te besluiten de verrassing aan te kondigen, en heeft me gedurende een paar maanden hints gegeven. Een keer versprak hij zichzelf; het gaat om een reisje!

Ik kreeg dus een aantal hints de afgelopen tijd, welke ik geen van allen begreep. Het had wat te maken met franje design, het Guinness book of records, onze droomreis naar de VS, rozen en het jaar 1845. Ik kwam met oplossingen als ‘we gaan zo veel beursjes achter elkaar maken dat we in het Guinness book of records komen’ of ‘Four Roses heeft toch iets met whisky te maken? Whisky is iets Schots dus we gaan vast naar Schotland!’, die één voor één nergens op sloegen (sterker nog; Four Roses is bourbon, geen whisky, en wordt gedestilleerd in Kentucky, oeps!). De grootste hint kwam op kerstavond. Toen kreeg ik van hem een wegenkaart en reisgids van de ‘Pacific North-West’. Ik durfde niet meer te denken of te hopen en ik wachtte ongeduldig tot het 1 januari was.

En 1 januari werd het. En de verrassing was GROOT. Want John heeft tickets geregeld voor de ‘World Domination Summit’, die plaatsvindt in juli in (jawel) Portland, Oregon. Oregon in de Verendigde Staten, ja! Oh my! Ik kan nog niet echt geloven dat we echt die richting op gaan. Ik zou kunnen proberen uit te leggen dat de WDS een groot festival voor kleine ondernemers is en dat het jaarlijks heel Portland overneemt, maar ik kan natuurlijk ook gewoon een ‘aftermovie’ van afgelopen jaar met jullie delen, zodat jullie het zelf kunnen bekijken:

This january first, John and I celebrated our seven-year anniversary. I can’t believe it’s been seven years since we became ‘boyfriend and girlfriend’. Over these seven years, he became my best friend, and I can’t imagine ever being with someone else.

That said, John has been bugging me about having a surprise for me on our seven-year anniversary. Now don’t get me wrong, I like surprises, just not when I know they’re coming. John knows that and really enjoys my impatience, which is the main reason why he announced the surprise I guess, and he gave me hints and accidentally let slip that the surprise would be a trip.

He has been giving me hints for the past few months, all of which I did not understand. It had something to do with franje design, the Guinness book of records, our dream-trip to the States, roses and the year 1845. I came up with solutions as ‘we’re going to make so many clutches at once that we’ll be in the Guinness book of records’ or ‘Four Roses has got something to do with whiskey and whiskey is something Scottish, so we’ll be going to Scotland!’, all of which did not make any sense at all (actually, Four Roses is bourbon and is distilled in Kentucky, whoops!). The biggest hint came on Christmas eve, when John gave me a road map and a guidebook of the Pacific North-West. I didn’t dare hope or guess anymore and waited impatiently until january first.

And the date came. And the surprise was HUGE. Because my John arranged tickets for the ‘World Domination Summit’, which will take place this july in Portland, Oregon. Yes, Oregon, United States that is! Oh my Goodie! I Can’t believe we’re actually going! I could try to explain that the WDS is a conference for small entrepreneurs that takes over the whole of Portland, but I might as well just show you an aftermovie of the WDS of last year, so you can see for yourself.

Normaal gesproken ben ik niet echt een ‘goede voornemens-type’, maar het kan eigenlijk geen kwaad om eens te kijken naar wat er niet zo goed ging het afgelopen jaar en wat ik dit aankomend jaar kan doen om hier verandering in te brengen. Ik goot dit in de vorm van goede voornemens en zie hier:

Normally, I’m not the new year’s resolutions kind of gal, but I thought it can never hurt to think about what didn’t go too well in the past year, and what I can improve in the year ahead. So, without further ado, here are my 2014 new year’s resolutions:

1. Meer ‘socializen’.
Hoewel ik graag alleen ben (gelukkig maar, aangezien ik full-time vanuit huis werk), moet ik echt vaker wat afspreken met vrienden. Het is zo makkelijk om thuis te blijven en door te werken, terwijl het zowel voor mijn fysieke als mentale ‘ik’ ook erg goed is om eens buiten de deur te lunchen of een wandeling te maken. Meer van dat dus!

1. Socialize more.
Although I like being on my own (which is good, seeing I work from home full-time), I should really see my friends more. It’s very easy to stay inside and just work, while going out for an occasional lunch or walk in the park is good for the physique as well as the mind. More of that, please!

2. Loslaten.
En me minder zorgen maken. Helaas is ‘zorgen maken’ een familiekwaal. Dus ik maak me zorgen. Over alles. Over wat ik vanavond moet eten, over wat mijn opdrachtgever gaat zeggen over het ontwerp wat ik voor hem/haar heb gemaakt, over morgen, over geld, over wat ik aan moet, over wanneer ik de afwas moet doen, over volgend jaar. Ik wil echt leren om de zorgen over dingen die ik toch niet kan beïnvloeden los te laten. Nee, eigenlijk wil ik me gewoon in zijn algemeenheid wat minder zorgen gaan maken.

2. Let go.
And worry less. Unfortunately, worrying is a family disease. So I worry. About everything. About what to have for dinner, about what my client is going to say about the design I made for him/her, about tomorrow, about money, about what to wear, about when to do the dishes, about next year. I really want to learn to just let go of the worries about things that I myself cannot control. In fact, I just want to stop (or at least reduce) worrying in general.

3. Mijn ‘nieuwe website’ moet online.
Mijn website is aan een drastische make-over toe. Echt. Hoewel het ontwerp al klaar is sinds augustus, neemt het bouwen ervan veel meer tijd in beslag dan ik had verwacht. Ik hoop dit voornemen in een zeer vroeg stadium van 2014 te kunnen afstrepen.

3. Get my ‘new’ website online.
My website is in desperate need of a make over. Big time. Although the design has been finished since august, the building is taking a lot more time than I expected. I hope to be able to cross this resolution off my list in the very early stages of 2014.

4. Verhuizen.
Dit is een lange(re) termijn voornemen. Hoewel John en ik nog geen concrete plannen hebben willen we dit jaar wel echt heel graag gaan samenwonen. We beginnen langzaamaan een hekel te krijgen aan het rondsjouwen van spullen tussen onze beider huisjes en om heel eerlijk te zijn hebben we gewoon allebei meer ruimte nodig. Nu ik full-time aan het werk ben om mijn carrière van de grond te krijgen wordt het hier erg druk. Met dozen. En papier. En ansichtkaarten. En textiel. Soms word ik er gek van.
En, natuurlijk, kijk ik er heel erg naar uit om John elke dag om me heen te hebben.

4. Move house.
This is a resolution for the long run. John and I haven’t got solid plans yet, but we really want to move in together. We are both starting to hate moving stuff around between our places and the truth is we both just need more space. Now that I’m working full time to get my business up and running, my ‘0-bedroom-apartment’ is getting really crowded. With boxes. And paper. And postcards. And textiles. It just drives me nuts sometimes.
And, of course, I’m looking forward to having John around every single day.

5. Get the party started.
Zoals ik eerder al vertelde in mijn ‘after-afstuderen-post’, ben ik van plan met mijn werk deels een andere weg in te slaan; die van feestjes! Door allerlei zaken die ik kan scharen onder de noemer ‘het leven’ is daar nog niet zoveel van terecht gekomen. Maar, doordat ik voornamelijk druk ben geweest met andere leuke projecten (gelukkig geen ge-lanterfanter) zie ik dit niet als een onoverkomelijk iets. Maar komend jaar moet het wel echt gaan gebeuren.

5. Get the party started.
As I stated on this blog in my ‘after graduation’ post, I plan on moving my work into a slightly different direction; parties! I guess life just got in the way these past few months and so I haven’t been doing much of this yet. I have been busy with loads of other great projects, however, so I don’t necessarily consider it a bad thing. But this year, I really want to get into this!

 

2013 is nogal een jaar geweest voor mij. Ik studeerde af aan de kunstacademie en heb mijn weg gezocht (met vallen en opstaan) in mijn leven als afgestudeerd illustrator. Maar er is nog veel meer gebeurd afgelopen jaar. Hier vind je mijn ‘best of 2013’.

2013 has been quite the year for me. I graduated art school, which was a huge deal, and I found myself trying (and sometimes struggling) to find my way in life as a post-grad illustrator. But LOTS more happened over the past twelve months. In this post, you will find my ‘best of 2013’.

In januari verzorgde ik samen met Feito com Amor de cultuurnacht in Breda.
In january, I hosted ‘Culture Night’ in Breda, together with Feito com Amor.

 

In februari hebben we veel gewinkeld. In de kringloop wel te verstaan. Een veel terugkerend thema dit jaar.
In february I did lots of thrift-shopping. In fact; I did lots of that the whole year round.

 

Okay, deze is een beetje gesmokkeld, maar begin april (dat is bijna eind maart) was ik met mijn lief in Londen.
Okay, I smuggled a bit with this one, but at the beginning of april (which is actually almost the same as the end of march), me and my love spent a few days in London.

 

April stond in het teken van alpaca’s; ik won deze Velvetine couple shoot (tussen de alpaca’s!)
April was all about alpaca’s for me; I won this lovely couple-shoot (yes, with a herd of alpaca’s)

 

In mei was ik heel erg hard aan het afstuderen.
In may I was graduating my ass off.

 

En in juni was het eindelijk zo ver; ik studeerde af met twee projecten; ‘Mein Utopie’ en ‘Once Upon a Thing’.
And in June it was there; graduation! I graduated with these two projects; ‘Mein Utopia’ and ‘Once Upon a Thing’.

 

In juli was het feest; afstudeerfeest.
In july it was time to party.

 

Een groot deel van augustus bracht ik door in Italië, waar ik deze prent maakte.
I spent a big part of august in Italy, where I made this art print.

 

September was de maand dat ‘Work/Life 3; The Uppercase Directory of Illustration’ uitkwam. En ik sta er in!
In september ‘Work/Life 3; The Uppercase Directory of Illustration’ came out. With me in it!

 

In oktober bezocht ik het ‘Engaged’ event, waar ik de knoop doorhakte; op een dag ga ik de bruiloft-branche in met mijn werk.
In october, me and my boo went to the ‘Engaged’ event, where I decided that one day, I will be making illustrations for almost-married couples.

 

November stond in het teken van een groot geheim ‘project’.
In november, I did a big special ‘project’.

 

En ‘last but not least’; deze maand vindt Vuurwerk plaats, waarvoor ik de flyer mocht ontwerpen.
And last but not least; This month the ‘Vuurwerk’ event will take place, for which I designed the flyer.

 

Aangezien het bijna kerst is wil ik vandaag één van de mooiste kerstverhalen aller tijden met jullie delen.
Weet je nog dat ik in april met John in Londen was? Toen we daar de Tate Modern museum-shop bezochten kwam ik een prachtig boekje tegen genaamd ‘The Fir Tree’, door Hans Christian Andersen. Mijn interesse werd gewekt door de prachtige illustraties die erin stonden, (ik kende de verhalen van Andersen nog niet zo goed) gemaakt door de über-getalenteerde Sanna Annukka. Aangezien ik weinig geld te besteden had (what’s new ;)) kreeg ik het boekje van John (dank je wel, darling!). Pas toen ik het, eenmaal terug op de hotelkamer, ging lezen kwam ik er achter dat dit niet zomaar een boekje is. Het is een levensles. Een hele grote.

Het verhaal gaat over een dennenboom, die nog maar klein is en in het bos tussen de grote(re) bomen staat. De kleine dennenboom kan niet wachten tot hij groot gegroeid is en gekapt wordt om een kerstboom te worden voor de mensen in het dorp. Hij geniet niet van de zonnestralen, het subtiele briesje of de glinsterende sneeuw. Hij wil gewoon groot groeien en wegwezen.
Wanneer de dennenboom eenmaal een kerstboom geworden is vraagt hij zich af wat er vervolgens komen gaat. Hij geniet niet van de kaarsjes op zijn takken, de kinderen die om hem heen dansen of de warmte van het huis waarin hij terecht is gekomen.

Pas als hij afgedankt in een donker hoekje op zolder wordt gezet realiseert hij zich hoe gelukkig hij geweest is, zowel in het bos als toen hij een kerstboom mocht zijn. Maar toen was het te laat. Hij wordt van de zolder gehaald en in de zomer op de brandstapel gegooid. Een van de meest aangrijpende quotes in dit boek (voor mij, althans) is deze, wanneer het vuur is aangestoken, de boom in stukjes wordt gehakt en hij zich realiseert; ‘It’s over, it’s over! If only I had enjoyed it while I could. It’s over, it’s over!’

En dat citaat is een mega levensles voor mij. Ja, ik ben schuldig. Ik ren altijd rond (soms als kip zonder kop), mezelf concentrerend op wat er volgt en wat ik nog moet doen en wanneer alles voorbij is word ik nostalgisch. Vaak vergeet ik simpelweg van de momenten te genieten wanneer ze plaatshebben. In plaats daarvan blijf ik rennen en haasten en terugkijken en zeggen; ‘Ja, dat was leuk, hè’. Terwijl ik op het moment zelf alleen maar denk aan alle klusjes die ik nog moet doen, mijn eindeloze ‘to-do-list’ en waar ik een jaar later zou zijn.
Dus mensen, alsjeblieft, geniet van de feestdagen wanneer ze er zijn want ze zijn voorbij voor je het weet. Ik beloof dat ik ook mijn best zal doen. Fijne kerst!

Since it’s almost Christmas, I would like to share with you one of the most beautiful Christmas stories I know.
Remember when I went to London with John this april? When we visited the Tate Modern museum-shop, I came across a book called ‘The Fir Tree’ by Hans Christian Andersen. I was drawn to the wonderful illustrations in it (I wasn’t really familiar with the stories of Andersen yet), made by the immensely talented Sanna Annukka. Since I was on a budget (I’m never not, actually), John bought me the book (thanks, darling!) and it wasn’t until I started reading it back in our hotel-room that I realised that this is not just a book. It’s a life lesson. A big one.

The story is about a fir tree, that’s still quite small and stands in the forest next to bigger trees. The little fir tree can’t wait to grow up and be cut down in order to become a Christmas tree for the people in the village. It does not enjoy the rays of sunlight, the subtle breeze or the glittering snow. It just wants to grow and leave.

Once it has become a Christmas tree, it keeps on wondering what will happen next; not enjoying the candles on it’s branches, the children dancing around it or the warmth of the home it has come to.

It’s not until it’s left discarded in the attic that it realizes how happy it has been, both in the forest and in the living room as a Christmas tree. It’s just that then it’s too late. It’s being dragged down from the attic and burned up in the summer of the next year. One of the most touching quotes in this book to me is probably this one, when the fire is lit, the tree is being chopped into pieces and it realizes; ‘It’s over, it’s over! If only I had enjoyed it while I could. It’s over, it’s over!’

And that very quote is one hell of a life-lesson to me. Yes, I plea guilty. I’m always running around, focusing on what will be next and being nostalgic after it all happened. I often just plainly forget to enjoy the moments while they actually happen. Instead, I just keep running and hurrying my life forward and I look back and say; ‘Ah, that was great wasn’t it?’. While at the moment the event actually took place, I was just thinking about all the errands I had to run, all the tasks I had on my to do list and where I would be a year from then.
So please, people; enjoy these holidays as they come and enjoy them while you can, because they will be over before you know it. I promise I will try too. Merry Christmas!

 

Ik heb het al eerder gemeld, maar aankomend weekend heb ik het hele weekend lang een kraam op de Swan Market in Rotterdam. Deze vindt plaats op zaterdag en zondag van 11.00 tot 17.00 uur in de Fenixloods 1 in Rotterdam. Kom gezellig langs!

I might have mentioned this before, but this weekend I will be selling my items at the Swan Market in Rotterdam (The Netherlands). I will be there both days from 11 am to 5 pm. So if you’re free, come have a look! The event will take place at the ‘Fenixloods 1’ venue. See you there!

Ja. Het moment is daar. Mijn allereerste DIY gratis download is hier. Voor aankomende kerst maakte ik een DIY lama-engel voor in de kerstboom. Print hem, knip hem uit en hang ‘m in je boom. Deze kleine lama giveaway is mijn manier om iedereen te bedanken voor zijn/haar steun en natuurlijk een grote ‘dankjewel’ voor jullie; mijn lezers. Geniet van deze DIY engel, deel hem met iedereen die je lief vindt en ‘have yourself a Merry Llama Christmas!’.

Download jouw DIY lama-engel hier.

P.S: Ik zou het super leuk vinden als jullie een foto van de lama-engel in jouw kerstboom met me zouden delen via mail, facebook of instagram!

Yes. It is here. My first DIY free download ever. For this year’s holiday season, I made a DIY llama-angel christmas ornament as a free download! Print it, cut it out and hang it in your christmas tree! This little llama giveaway is my way of saying thanks for all the support I received the past few years and of course a big up to you; my readers. Enjoy this little DIY, share it with everyone you like and have yourself a Merry Llama christmas this year!

Download your DIY llama angel here.

P.S. It would be awesome of you’d share a photo of your Llama-angel with me through mail, facebook or instagram!

Het is alweer een behoorlijk tijdje geleden dat ik mijn laatste foto-blog postte. ‘Time flies when you’re having fun’! Daarom vind ik het hoog tijd jullie weer eens te laten zien wat ik de laatste tijd allemaal in mijn schild heb gevoerd:

Wow, it’s been a while since my last photoblog! Time flies when you’re having fun, obviously. That’s why it’s time to show you what I’ve been up to lately:

Ik heb het druk gehad met het versturen van kerstbestellingen.
I’ve been busy handling all of my christmas orders.

 

Mijn uitzicht in de file.
My view in traffic.

 

Ik heb druk speculaas gebakken.
Been busy baking ‘speculaas’.

 

Ik heb mijn allereerste piñata ooit gemaakt, als surprise. (En dit was zeker niet de laatste)
I made my first (and definitely not my last) piñata as a ‘surprise’ (a Dutch ‘Sinterklaas’ tradition).

 

Deze zonsopgang kreeg ik cadeau van het universum.
The universe gave me this wonderful sunrise one day.

 

Mijn kerstcadeaus gaan er te gaaf uitzien dit jaar.
Picked my gift-wraps for this year’s christmas gifts. They will look awesome.

 

Ik heb weer hard gewerkt aan wat nieuwe projecten…
I’ve been working on some awesome new projects…

 

Inclusief een kerst DIY die er snel aan zit te komen!
Including a christmas DIY that’s coming up soon!

 

Ik vond de grootste schaar ooit.
Found the biggest pair of scissors ever.

 

Kerstshoppen moet ook gebeuren.
Did some serious christmas shopping.

 

En ik maakte mijn huis kerst-klaar.
And of course, I made my home holiday-proof.