Op verschillende blogs (en uiteraard bij onze eigen Olga van Team Confetti) zie ik wekelijks foto-overzichten langskomen van hoe de week van de blogger in kwestie eruit heeft gezien. Ik vind dat altijd super leuk om te lezen en ik heb enorm veel respect voor het feit dat deze lieve mensen eraan denken om ALLES wat ze in een week doen vast te leggen. Ik deel hier maandelijks een ‘Photo Diary’, waarin ik de (instagram) hoogtepunten van de voorbije maand nog eens op een rijtje zet. Maar ik wilde dat ploggen ook wel eens proberen, dus zie hier mijn eerste (en waarschijnlijk enige, maar daarover later meer) ‘week uit het leven van een illustrator’.

Maandag.
Vandaag had ik een zakelijke afspraak in Scheveningen. Het was ook nog eens super goed weer, dus ik besloot mijn papa mee op sleeptouw te nemen! Nadat mijn afspraak was afgelopen plukte ik paps van het strand en hebben we lekker geluncht in een strandtent. Daarna zijn we even naar Bennies Fifties gewandeld; een SUPER toffe winkel bomvol met Americana en jukeboxen. De hemel op aarde voor iemand als ik. Uiteraard wilde mijn lama niet thuis achterblijven (doen jullie al mee met de lama-invasie van deze zomer?). We aten nog een (vega)burger aan het strand (waar ik vergat een foto van te maken, oeps!) en daarna namen we de trein weer naar huis.

 

Dinsdag.
Na het ontbijt was het tijd voor een check-up bij de tandarts. Ja jongens, ik ben ook maar een gewone sterveling. Gelukkig was alles in orde en eenmaal weer thuis pakte ik de bestellingen in die gedaan waren in mijn Etsy shop. Nadat die ‘safe and sound’ op het postkantoor waren afgegeven, schreef en plande ik mijn blogartikelen voor de komende week. Dit doe ik bij voorkeur altijd op één dag, dan hoef ik daar de rest van de week niet meer naar om te kijken. Ik at een couscous-salade als avondeten en ik lakte mijn teennagels voor de televisie. Het zou heet worden deze week en dan moet ik in mijn hippe slippers wel fatsoenlijk voor de dag komen natuurlijk.

 

Woensdag.
Uiteraard koos ik ‘de week van de hittegolf’ uit om tot plogweek te bombarderen. Eentje die (helaas) niet super representatief is (normaal werk ik veel harder, écht!), maar ik doe het ermee. Na het ontbijt (de oplettende kijker zal zien dat ik een ‘cereal meisje’ ben), ging ik aan de slag met een onderzoekje voor een (nog geheim) nieuw project. Al snel bereikte de binnentemperatuur van mijn huis én werkplek de tropische temperatuur van 34 graden Celsius en kwam van werken niet veel meer terecht. Zelfs niet na een pauze met citroenwater op het balkon. Ik probeerde met mijn ‘newfound BFF’ (de ventilator) nog wat werk te verzetten, maar ik gaf het snel écht op. Ik zocht toevlucht in het huis van mijn vriend, waar het een stuk frisser was. Samen aten we ’s avonds nog een ijsje bij de beste ijssalon van Tilburg.

 

Donderdag.
Is het al donderdag?! Voor mijn gevoel heb ik nog maar weinig nuttigs gedaan deze week. Ik stond extra vroeg op om in de nog relatief koele uurtjes flink de handen uit de mouwen te steken. Ik ging aan de slag met het maken van pinboards voor het nog geheime project. Tegen de middag was het al niet meer om uit te houden bij mij binnen en dus begon ik ein-de-lijk aan het waarmaken van één van mijn goede voornemens van dit jaar; het lezen van een boek. Ik had #GIRLBOSS al een jaar op de plank liggen, maar ik was nog niet verder gekomen dan hoofdstuk 1. De hittegolf was de perfecte aangelegenheid om er eens in te duiken. Ik snap dat ik enorm achter de feiten aanloop, maar wát een tof boek is dit! Écht een aanrader voor iedereen die iets wil bereiken in het leven.
Voor de avond had ik het beste plan ooit; ik zocht samen met mijn twee besties de verkoeling van de bioscoop op! Hallo Airco! Toen de zon eenmaal onder en de film afgelopen was pakten we nog een afzakkertje op het terras.

 

Vrijdag.
Ik begon de dag met een ontbijt (waar ik natuurlijk vergat een foto van te maken, maar het was weer cereal dus zo boeiend was dat nou ook weer niet) en meteen daarna: Koffie! Die had ik hard nodig, na een bloedhete nacht. Ik deed een poging tot het schetsen van een paar cactussen (ik ben besmet met het virus, vrees ik), maar toen ik zwetend boven mijn papier zat werd ik gebeld door een vriendinnetje dat naar Tilburg kwam en vroeg of ik mee op het terras wilde gaan zitten. SOLD! Het was te warm om te werken, terwijl ik van alles te doen had. Heel frustrerend! Eenmaal thuisgekomen na een verkoelende ijskoffie in de stad bracht ik de avond al ‘pinterestend’ door op de bank met mijn besties Ventilator en Peter van der Vorst (handen omhoog als RTL Boulevard ook jouw tv-guilty-pleasure is).

 

Zaterdag.
In de ochtend staat de zon nog niet op mijn balkon en kon ik (na een wederom zwoele nacht) op mijn gemak wakker worden met mijn boekje en een kop thee. Vroeg in de middag ging ik naar John (mijn vriend, voor wie dat nog niet wist), waar ik enthousiast begroet werd door Miep, onze waterschildpad. John en ik gingen lunchen in de stad omdat we te lui waren om boodschappen te doen (story of my life). Daarna was het tijd om de feestjurk aan te trekken, want we hadden een familiefeestje van John zijn oom en tante.

 

Zondag.
Uiteraard vergat ik een foto te maken van het ontbijt, dat bestond uit crackers met kaas en hardgekookt ei. Eindelijk was het op zondag iets aangenamer qua temperatuur. Vriendlief en ik hadden nog wat te vieren, want John heeft met vlag en wimpel zijn pre-master filosofie gehaald. Tijd voor ijskoffie en taart dus! Maar aangezien de temperaturen weer enigszins normale waarden hadden aangenomen was het ook tijd voor wat werk. Eenmaal thuis maakte ik wat nieuwe vakantie-lama’s (als je ze constant bij je hebt zijn ze zo nu en dan aan vervanging toe) en ging ik aan de slag met mijn planning voor de aankomende week; iets wat ik eigenlijk altijd doe op zondag zodat ik weet waar ik aan toe ben voor de aankomende week.

Tot zover mijn eerste en laatste weekoverzicht-dagboek-plog-geval. Waarom mijn laatste? Omdat ik om de haverklap vergat ergens een foto van te maken. Voornamelijk van eten. Dan had ik het al verorberd op het moment dat ik dacht ‘daar had ik een foto van moeten maken’. Reden nummer twee: Ik heb zoveel dingen gefotografeerd waarvan ik me niet kan voorstellen dat ze voor jullie interessant zijn om te zien (correct me if I’m wrong). Het was best leuk, maar ik zie het mezelf niet elke week doen.

Doen jullie wel aan wekelijkse fotodagboeken en wat zijn jullie bevindingen? Vergeten jullie ook altijd van alles of zijn jullie perfecte ploggers? Laat het me weten in de comments!

Een tijdje geleden vertelde ik jullie al dat ik bezig was met het ontwerpen van een logo. Vandaag deel ik dan eindelijk het eindresultaat met jullie!
Ik ontwierp dit logo voor ‘You & Me Care’; het bedrijf van Elke Doeser. Elke is hapto therapeut en werkt op freelance basis voornamelijk met mensen met een persoonsgebonden budget. Door middel van aanraking en samenwerking gaan haar cliënten zich weer thuis voelen in hun lichaam, gedachten en leven. Maar ondanks dat aanraking vaak intieme associaties kan oproepen is ook gepaste afstand onderdeel van het vak. Al deze eigenschappen van het bedrijf en Elke heb ik vastgelegd in bovenstaand logo en daar is een heel proces aan voorafgegaan. Volgende week deel ik in het kader van een ‘achter de schermen’ artikel dit werkproces met jullie, maar ik wilde jullie het eindresultaat niet langer onthouden.
Wat vinden jullie ervan?

A little while ago I told you guys that I was working on a logo design. Today I can finally share the end result with y’all.
I designed this logo for ‘You & Me Care’; a company founded by Elke Doeser. Elke is a hapto therapist and works with youngsters most of the time. By different ways of touching and a special way of cooperating, Elke makes people feel at home in their own bodies, minds, and lives again. But although ‘touching’ often sounds pretty intimate, it is necessary that there is some appropriate distance involved in the work Elke does. All these features had to be combined into a logo, of which you can see the final design above. It was quite the process, actually. I will be sharing the road that led to where Elke and I got (logo-wise) with you next week, but I couldn’t wait sharing the end result.
What do you think?

De vorige ‘5 things I’m doing right now’ is alweer van eind april (!!). Say whaaat?! In de tussentijd is er een heleboel gebeurd; zo schreef ik een column voor Oh Marie Magazine, ontwierp ik nieuwe visitekaartjes, zeefdrukte ik cadeaupapier en was ik op de radio. Maar dat is allemaal alweer ‘oud nieuws’, want inmiddels ben ik heel druk met een boel nieuwe projecten. Zoals wat dan? Dat lees je vandaag in een nieuwe editie van ‘5 things I’m doing right now’.

The last ‘5 things I’m doing right now’ dates back to april (!!). Say whaaat?! Meanwhile, a lot happened; I wrote an editorial for Oh marie Magazine, designed new businesscards, screenprinted giftwrap and did a radio interview. But that’s all yesterday’s news now, because I’ve already moved on to doing some awesome new projects. Like what? You’ll find out in this all new ‘5 things I’m doing right now’.

1. Nieuwe ansichtkaart.
Sinds ik de zomerse telefoon wallpapers voor team Confetti heb ontworpen was ik het al van plan; een ansichtkaart maken van mijn favoriet (die met de bloem-luchtballonnen). Uiteraard kwam er steeds van alles tussen, maar nu ben ik dan toch écht bezig met het ontwerp van de achterkant van de kaart. To be continued dus!

1. New postcard.
Ever since I designed some free summer phone wallpapers I had the intention of making my favourite (the one with the flower hot-air-balloons) into a postcard. But lots of other fun things came along which made me have to postpone actually making it. But now I finally got around to designing the backside of the card. To be continued!

 

2. BTW aangifte.
Helaas inherent aan het ondernemerschap is de drie-maandelijkse BTW aangifte. Zolang ik nog geen financieel manager heb aangesteld zal ik die dus gewoon zelf moeten doen. Gelukkig heb ik blije kantoorartikelen om het leed een beetje te verzachten.

2. Tax report.
Unfortunately, doing tax reports is somethings that comes with being an entrepreneur. And for as long as I haven’t hired a financial manager, I’m the one who will have to deal with it. Luckily, I have some fun stationery to get me through it.

 

3. Geheim project #1.
Mijn zomer zit propvol met super leuke projecten, waarvan er een paar nog super geheim zijn. Een tipje van de sluier; dit super geheime samenwerkingsproject zit nog in de schetsfase en dat betekent eindeloos pinboards aanmaken op pinterest.

3. Secret project #1.
My summer is crammed with fun projects, a few of which are still very secret indeed. But let me lift the veil just a little bit; the image below is that of a pinboard (thank God for pinterest) I’ve started for a super-fun collab with one of my favourite artists.

 

4. Luxe zijden sjaals.
Voor de aankomende feestdagen (en geloof me; die zijn dichterbij dan je denkt) wil ik een mini-collectie met luxe zijden sjaaltjes uitbrengen. Ik ben nu volop bezig met het uitdenken van concepten daarvoor en het opzetten van ‘lay-outs’ van deze vierkante must-haves (hopelijk).

4. Luxury silk scarves.
For the holiday season (which will roll around a lot sooner than you think), I plan on designing a mini-collection of fancy silk scarves, Right now, I’m working on the concept of the scarves and sketching the lay-out of these square-shaped musthaves.

 

5. E-mail nieuwsbrief.
Een wijs vrouw zei vorige week tegen me dat ik écht meer moet doen met e-mail nieuwsbrieven. Ik heb ooit één e-mail nieuwsbrief verstuurd (rond kerst 2013) en hoewel ik dat best leuk vond om te doen is het er nooit van gekomen die ook nog een vervolg te geven. Gemiste kans, volgens de (nu nog geheime) partner-in-crime. Daarom heb ik besloten weer te beginnen met een maandelijkse nieuwsbrief. De eerste gaat het einde van de maand de deur uit en ik beloof je dat hij naast een recap van mijn blog en portfolio ook leuke andere extra’s bevat! Wil je hem graag ontvangen? Laat dat dan even weten in de comments, dan zet ik je mailadres op de lijst.

5. E-mail newsletter.
A wise woman told me last week that I can get way more out of my business by having a monthly newsletter. Now, I DID start a newsletter back in 2013, but I never sent out more than the one. Not because I didn’t like doing it, but because I just didn’t make time for it. So I’m planning on starting sending out a monthly newsletter by the end of July. Let’s just see how that works out.

Hopelijk vonden jullie het weer leuk om te lezen waar ik op dit moment aan werk!

I hope you enjoyed another peek into what I’m currently working on! If you have any questions, let me know in the comments!

Het is alweer een paar dagen juli en dat betekent dat het hoog tijd is voor een foto-update. Vandaag laat ik je zien wat ik de afgelopen maand zoal heb uitgespookt. Tipje van de sluier; ik ging op stap met mijn papieren lama, stond eens vóór de camera in plaats van erachter en ik begeleidde een workshop droge naald etsen.
De afgelopen maand heb ik veel lopende projecten afgerond. Soms is het echt fijn om op die manier je schema (tijdelijk) weer even leeg te kunnen maken. Maar aan het begin van de maand zat ik nog tot over mijn oren in een aantal projecten, waaronder het schetsen van een logo.

We’re well into July already, which means I still owe you my June Photo Diary. So without further ado, let me show you what I’ve been up to this past month!
I’ve been rounding up some big projects last month. This is a pic from when a logo design I did (which I will show you later this month on the blog) was still in sketch-phase.

 

Ook was het opvallend druk in mijn Etsy shop. Wellicht had het feit dat je aan het begin van vorige maand 10% korting kreeg daar wat mee te maken. Ik zat dus tot over mijn oren in de bestellingen!
It was very busy in my Etsy shop. So I was in over my head in webshop-orders.

 

Ik bracht een paar dagen door in het grafisch atelier in Breda, waar ik een gloednieuwe voorraad cadeaupapier zeefdrukte.
I spent a few days in the Graphic Workshop in Breda, where I screenprinted some brandnew giftwrap.

 

Toen ik deze cactus-oorbellen in de webshop van Applepiepieces zag staan kon ik ze niet weerstaan.
When I spotted these cactus-earrings in the Applepiepieces webshop, I just couldn’t resist.

 

Ik ontdekte deze bio-limonade bij Bagels and Beans. Misschien wel de lekkerste die ik ooit geproefd heb!
This is probably the best bio-lemonade I’ve ever tasted.

 

Zoals ik in de introductie van dit artikel al vertelde, begeleidde ik afgelopen maand een workshop droge naald etsen. Om mijn kennis op dat gebied (het was inmiddels een aantal jaren geleden dat ik zelf voor het laatste een droge naald ets maakte) een beetje bij te spijkeren, maakte ik zelf eerst wat testjes in het grafisch atelier.
I hosted some dry-needle-etching workshops and to renew my etching-knowledege (it had been a few years since I’d last done it), I made a little etch myself.

 

Mijn zomerse lama-invasie ging van start in Utrecht! Mijn papieren lama wil dolgraag op vakantie en daarbij heb ik jullie hulp nodig; doe gezellig mee met mijn lama-invasie en win een lama-pakket!
My summer-vacation llama-invasion started off in Utrecht (The Netherlands) last month. You can still participate and win a llama-surprise set!

 

Voor een fotoshoot maakte ik deze illustratie-slinger.
I made this garland for a photoshoot.

 

De beursjes-voorraad in mijn Etsy shop moest nodig worden aangevuld!
I restocked some clutches in my Etsy shop.

 

Ik ‘doodlede’ een blije wolk.
I ‘doodled’ a happy cloud.

 

Mijn eerste column-in-opdracht was een feit! Ik mocht voor Maak Magazine schrijven over mijn liefde voor stof.
My first editorial for a magazine was a fact! I got to write about my love for fabric for the lovely ‘Maak Magazine’.

 

Samen met mijn bestie bezocht ik de expositie van Anton Corbijn in het Gemeentemuseum én het Fotomuseum in Den Haag.
I visited Anton Corbijn’s photo-exhibition with my bestie.

 

Ik was in Eindhoven met mijn lama. En natuurlijk wilde hij op de foto!
I took my llama to Einhoven and of course it was ready to have its picture taken.

 

Ik had lol met een framboos.
Had some fun with a raspberry.

 

Van één van de deelnemers van de ets-workshop kreeg ik dit vintage souvenir-kaartje van Yellowstone National Park. I’m easy to please.
One of the workshop-participants gave me this vintage Yellowstone National Park souvenir card. Utterly awesome!

 

Samen met een verslaggever van Radio EenVandaag bezocht ik de expositie van Fiep Westendorp in het Limburgs museum. Dit resulteerde in een gezellige dag én een radio-interview met mij.
I visited the Fiep Westendorp exhibition along with a Dutch radio reporter, which resulted in a very fun day and a radio-interview with me.

 

Juni was een maand bomvol uitjes, want ik bezocht de solo-expositie van Lobke van Aar samen met mede Team Confetti-lid (en illustrator) Ingrid.
June was all about fun stuff, because I also visited Lobke van Aar’s solo exhibition with the lovely Ingrid.

 

Voor de afwisseling stond ik vorige maand eens vóór de camera in plaats van erachter. De lieve Anouck zette me op de foto zodat ik goede, recente foto’s van mezelf heb voor verschillende doeleinden.
I was in front of the camera instead of behind it for a change. The lovely Anouck took some photos of me that I can use for all kinds of purposes.

 

Ik had een zakelijke afspraak in Scheveningen en besloot er samen met mijn vader een dagje uit van te maken. Het was heerlijk weer en uiteraard nam ik mijn lama mee.
I had a business meeting in one of Holland’s seaside resorts and decided to make it a day out with my dad. The weather was lovely and guess who tagged along?

Zo. Dat was een overzicht van mijn drukke maand juni. Hoe was de jouwe? En wat gaat de komende maand je brengen?

Ik kan weer een ervaring van mijn illustratoren-bucketlist strepen: Op de radio komen! Vorige week bezocht ik samen met Radio EenVandaag verslaggever Mischa Blok de tentoonstelling van Fiep Westendorp in het Limburgs Museum.

We mochten de expositie bezoeken voordat het museum opende voor andere bezoekers, dus ik voelde me een echte VIP, zo in een expositieruimte zonder mensen en rondrennende kinderen. We keken onze ogen uit en we hadden we een leuk gesprek over Fiep en haar oeuvre, hoe je als illustrator een carrière opbouwt en nog veel meer dingen. Ik vond het ontzettend spannend en ik was super bang dat ik iets heel doms zou zeggen (thank heavens dat het niet live werd uitgezonden). Gelukkig viel dat allemaal wel mee. De uitzending was afgelopen donderdagmiddag, maar je kunt het stukje hier terugluisteren.

De expositie zelf was echt ontzettend leuk! Ik las ‘familietentoonstelling’ op de website van het Limburgs Museum en ik was even bang dat het misschien erg kinderlijk zou zijn, maar de hele wereld van Fiep (oh, de nostalgie) kwam juist door de manier van inrichten heel goed tot leven. En ik ben eigenlijk een groot kind, dus bij mij zit je al snel goed als de expositie niet alleen bestaat uit ingelijste tekeningen.

Het was super tof om de originele tekeningen van Fiep te kunnen bekijken, want daarin is ook heel goed haar manier van werken terug te zien. Ze werkte bijzonder veel met tipp-ex als er iets mis ging en haar originelen zitten er dan ook vol mee. Prachtig!

Special thanks voor mijn toffe collega-illustrator Kim Welling die Radio 1 tipte om mij mee te nemen.
De Fiep Westendorp tentoonstelling is nog te bezoeken tot maart 2016 in het Limburgs Museum in Venlo.

Bronnen: De foto’s waar ik zelf opsta zijn gemaakt door Mischa Blok.

Jullie zijn van mij gewend dat ik elke laatste vrijdag van de maand een column schrijf. Deze maand is dat niet anders, maar de column is deze keer extra bijzonder. Ik schreef hem namelijk in opdracht van Oh Marie!. De lieve Marlous vroeg me of ik in het kader van het ‘tropenrooster’ op de Oh Marie! blog een column wilde schrijven over een favoriete zomerherinnering. Vandaag komt deze column online op de Oh Marie! blog en deel ik hem hier met jullie.
Zomerhuisje aan zee, maar dan anders.

Altijd wanneer mij wordt gevraagd naar een favoriete herinnering kan ik het niet helpen; ik grijp terug op één van de gelukkigste periodes in mijn leven. De periode dat mijn ouders net uit elkaar waren (nou is dat op zich niet bijzonder gelukkig, zoals je zult begrijpen) en mijn vader tijdelijk een houten chalet in de bossen huurde. Ondanks dat dus de aanleiding om er gedeeltelijk te wonen niet was om over naar (het ouderlijk) huis te schrijven, was het recreatiepark waar de houten kolos stond voor mij toen (ik was een jaar of zeven) een waar toevluchtsoord. Het was een nieuw begin.

Dat chalet was bijzonder pittoresk, gezellig en in de zomer voornamelijk bijzonder warm. En dat laatste is hetgeen waarover ik het wil hebben.
Want in de categorie zomer heb ik drie opties in de aanbieding; warm, heet en ‘niet te doen’. Het ‘chaletje’, zoals we ons tijdelijke onderkomen liefkozend noemden, viel overduidelijk in de laatste categorie. Als het zomer was, dan wilde je overal zijn behalve daarbinnen. Kwam je terug van een dagje uit, dan trof je de kaarsen slap hangend in hun kandelaars aan op het dressoir (zonder overdrijven). Airco was nog niet uitgevonden en ’s nachts lagen mijn zus en ik te smelten in ons stapelbed. ’s Morgens werden we wakker van het gekwetter van vogels. In de tuin van het chalet stond een pruimenboom. Aan de oogst van deze boom aten we ons misselijk. Na het avondeten maakten we een wandeling door de bossen en kwamen we ‘per ongeluk’ langs een camping met een snackbar die de beste jaren negentig naam ooit draagt: ‘Bulletje’. Bij Bulletje haalden we ’s avonds een ijsje of soms ’s middags een kroket en speelden we even in de speeltuin. Om vervolgens terug te keren naar het chalet en zelf gefrituurd te worden. Oh, de nostalgie.

Maar één van de beste herinneringen van de zomer in kwestie is misschien nog wel dat wat je ziet op de foto. Weer zo’n warme dag die alleen door te komen was buiten de vier houten muren van het chaletje. Pap knipte de heg, ik assisteerde door fris te drinken in de kruiwagen en aan te wijzen waar nog uitstekende takken gesnoeid dienden te worden. Ach, verschil moet er zijn. Je hebt werkpaarden en luxepaarden.

Tegenwoordig word ik wakker met het geluid van voorbij tuffende brommers die proberen de geluidsbarrière te doorbreken. De rust van het bos is in vrijwel alle aspecten van mijn leven ver te zoeken. Soms maak ik ‘ons wandelingetje’ nog wel eens. Dan stap ik Bulletje binnen en koop ik een ijsje. Ik kijk uit over de speeltuin en probeer te voelen ‘hoe het toen was’. Maar echt lukken doet dat niet. En eigenlijk is dat niet erg; een goede herinnering laat zich niet nabootsen of herhalen. Die wordt naarmate de tijd verstrijkt in je hoofd alleen maar beter.

 

Een tijdje geleden vertelde ik het jullie al in mijn ‘5 things I’m doing right now‘ artikel; ik schreef een column voor Maak Magazine. En hoewel ik al vaker in magazines heb gestaan met mijn producten, was dit de eerste keer dat ik ook daadwerkelijk een column mocht schrijven en dat was zó leuk om te doen. Ik schreef een kort stukje over mijn liefde voor stof; een liefde die ik al heel lang bij me draag.

A little while ago, I told you in one of my ‘5 things I’m doing right now‘ posts that I was writing an editorial for the Dutch DIY Magazine ‘Maak Magazine‘. And although I have been featured in magazines before, I never actually wrote an editorial for one, so this was really exciting! The editorial is about my love for fabric (and it’s in Dutch).

Maar het column was niet het enige: ook mijn beursje met monsters wordt genoemd in het magazine én mijn beursje met feestbeesten staat in de inhoudsopgave. Het blijft bizar om zo je eigen werk terug te zien en te weten dat een heleboel mensen het gaan zien en/of lezen. Dank je wel Anke, Anne en Nikki dat jullie me zo overvloedig hebben willen vertegenwoordigen in jullie mooie magazine! Als je een exemplaar van dit magazine wilt bestellen, dan kan dat hier.

Besides writing the editorial, I was also featured with two of my clutches; one with monsters and one with party animals. Special thanks to Anke, Anne and Nikki for giving me this opportunity to be featured in their wonderful magazine! If you’d like to order your own copy, you can do so here.

 

De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met het zeefdrukken van nieuw cadeaupapier. Ik maakte mijn eigen handgedrukte cadeaupapier vorig jaar voor het eerst, ter ere van een expositie voor Grafisch Atelier Raaf in Breda. Sindsdien gebruikte ik het om bestellingen mee in te pakken en ik verkocht het op de verschillende markten waar ik een kraam had (waar het cadeaupapier altijd erg goed in de smaak viel). Maar aan alles komt een eind, en zo ook aan mijn voorraad cadeaupapier. Er moest hoognodig een voorraad worden bijgedrukt en dus ging ik weer aan de slag in het grafisch atelier. Vandaag deel ik wat foto’s (en een video!) met jullie van het drukproces en het eindresultaat.
Ik heb alle vellen cadeaupapier gedrukt in ‘Irisdruk’; bij deze techniek werk je niet met verschillende drukgangen, maar met verschillende kleuren verf op dezelfde zeef, waardoor je freestyle kleurverlopen krijgt (ben ik fan van).

These past weeks, I’ve been working very hard on screenprinting some new giftwrap. I printed this giftwrap for the first time last year, for an exhibition at Graphic Arts Workshop ‘Raaf’ in Breda (The Netherlands). I sold it at several markets and I used it to wrap webshop-orders in. But since I almost ran out of this handprinted giftwrap, it was time to print some more. Today I’m sharing some photos of the process and the end-result.

Gelukkig had ik John bij me om te assisteren en hij maakte ook een filmpje van het drukproces (sorry voor de herrie, maar de druktafel zuigt het papier vast en klinkt dus als een uit de kluiten gewassen stofzuiger).

Deze twee dagen handwerk resulteerden in pakweg 350 handgedrukte vellen vloeipapier, courantpapier en kraftpapier. Ik kan dus voorlopig weer even vooruit, al moet ik wel al die vellen nog even met de hand schoonsnijden.

I was SO glad I had John with me to be my assistant throughout the day. He even managed to make a video of the printing process (sorry for the noise, the vacuum-table is very loud!).
https://vimeo.com/130661370
And then the result of two days of manual labour: About 350 sheets of handprinted blotter, newspaper and kraftpaper in several colours:

Voor sommigen van jullie is het misschien al zover en voor anderen is het (hopelijk) niet zo lang meer wachten: Zomervakantie! En hoewel de zomerperiode voor de werkgelegenheid van freelancers vaak wordt aangemerkt als ‘komkommertijd’ ziet het er voor mij naar uit dat ik het de komende maanden HEEL erg druk ga hebben met een heleboel super toffe dingen.
Tot zover is er niks aan de hand; ik houd van mijn werk en ik werk wanneer het nodig is. Dit betekent alleen wel dat ik wellicht niet op vakantie ga deze zomer. Ook al geen enorm probleem (ik kan immers vakantie nemen wanneer het mij uitkomt), maar er is wel iemand in mijn omgeving die koste wat het kost op vakantie wil dit jaar; mijn lama van papier.
En daar komen jullie ‘in the picture’. Want wie mij en mijn blog al een tijdje volgt kent mijn vakantietraditie misschien al wel; de lama-invasie. Ik ga niet op reis zonder lama op een stokje, waarmee ik allerlei kekke vakantiefoto’s maak.

Zoals hier in Londen:

For most of you it can’t be long before summer vacation starts. And although summer is often known as a period of time in which there’s not a lot to do for freelancers like me, it seems like I will be having LOADS of cool projects on hand these coming months.
Don’t get me wrong; that’s not a problem at all. I’ll plan a vacation when I have time for it (one of the many up-sides of being self-employed), but it does mean that I might not be going on vacation this summer. And there’s one special someone in particular that doesn’t like that idea at all: my paper llama.
And that’s why I need your help this summer, because my llama really needs a vacation. I’ve taken it with me on loads of previous trips, like this one to London:

 

Of twee jaar geleden in Italië:
Or to Italy two years ago:

 

En vorig jaar tijdens onze roadtrip door Amerika:
And last year to the USA:

 

Afijn, mijn lama wil dus op vakantie. En hij wil met jullie allemaal mee! Vandaar dat ik er deze zomer weer een bescheiden foto-wedstrijdje tegenaan smijt. Hoe ik dat voor me zie? Nou, je kunt onderstaande printable gratis downloaden en uitprinten. Knip de lama uit, plak hem op een stokje en neem hem mee op vakantie of dagje uit. Maak zoveel mogelijk leuke foto’s met hem en upload ze op instagram met de hashtag #LLAMAONTOUR (ja, twee L-en, want zo schrijf je lama in het Engels en buitenlandse inzendingen zijn ook welkom!). Zo heeft mijn lama de vakantie van zijn leven!

Long story short: my llama needs a vacation. That’s why I’ll be hosting a little photo-contest this summer. Download the printable below, print it, cut out the llama along the grey dashed lines and glue it to a stick. Then take it with you on vacation or during a daytrip and take loads of touristy photos with it. Upload these photos on instagram using hashtag #LLAMAONTOUR and give my paper llama the vacation of his life!

 

De lama heeft vorige week met mij al proefgedraaid in Utrecht en dat zag er zo uit:
I took my llama to Utrecht last week and he really liked it:

Ik snap natuurlijk ook wel dat jullie niet ‘voor de kat haar viool’ foto’s gaan maken de hele vakantie, daarom stel ik er iets tegenover: je kunt een franje design lama-pakket winnen als je meedoet! De vraag is dus niet óf je meedoet maar hoe vaak. Je kunt onbeperkt foto’s uploaden op de hashtag (#LLAMAONTOUR) en ik kies een winnaar op vrijdag 14 augustus, die ik via instagram bekend zal maken. Kleine bonus: de leukste inzendingen verzamel ik in een blogartikel op deze blog.
Ondanks dat ik zelf (zoals het er nu naar uit ziet) niet naar het buitenland ga, neem ik mijn lama natuurlijk ook mee als ik leuke dagtripjes ga maken (het kan niet de hele zomer ‘all work and no play’ zijn). Hij gaat het liefst overal mee naartoe, namelijk. Doen jullie gezellig mee?

Download jouw zomer-lama HIER.
Succes!

P.S: Zorg ervoor dat je instagram account openbaar is, anders kan ik je inzending niet zien en dus ook niet meenemen in de wedstrijd!

The best part about this contest is the prize, of course (contests without prizes are lame), so you can win a franje design llama set. Ahw yeah! You can participate as many times as you like until Friday, August 14th. On that day I’ll be announcing the winner on instagram. The best pics will be posted here on this blog.
I’ll be taking my llama with me on every daytrip I’ll take (It can’t be all work and no play all summer long) and I’ll make sure I’ll post loads of pics with it myself. Will you be joining me?

Download your summer-llama HERE.
Good luck!

P.S: Make sure you have a public instagram account, because if you don’t I won’t be able to see your photos and I can’t take them into account when picking a winner.

Zoals je in mijn Photo Diary van vorige week al hebt kunnen lezen heb ik nieuwe visitekaartjes voor mezelf ontworpen. En naast dat ik er zelf natuurlijk blij mee ben, kreeg ik op sociale media bijzonder veel lovende reacties. Super leuk! Al een hele tijd loop ik rond met het idee om eens wat vaker het proces achter bepaalde projecten met jullie te delen. Om jullie meer inzicht te geven in hoe mijn werkproces verloopt en ook om te laten zien hoe ik uiteindelijk tot een eindproduct kom. Soms is die weg kort, soms is die behoorlijk lang. Vandaag is het dan zo ver en deel ik met jullie het werkproces van mijn visitekaartjes en natuurlijk het eindresultaat!

Toen ik begon met het ontwerpen van de kaartjes had ik al een behoorlijk duidelijk beeld in mijn hoofd. Ik wilde mijn confetti-illustraties gebruiken en op de achterkant wilde ik verschillende werken uit mijn portfolio. Maar ik was nog niet klaar met eisen stellen, want ik wilde ook nog ruimte hebben om op mijn kaartjes te kunnen schrijven. Zo gebruik ik ze namelijk al jaren als bedankkaartjes bij bestelling in mijn webshop. Een hoop eisen dus voor zo’n klein kaartje.

As you may have read in last week’s Photo Diary, I’ve been working on desiging some new business cards for myself. I’ve been posting some work-in-progress updates on social media and I got the impression that you really liked seeing the process that was behind it. So I decided to share that process with you in full today!

When I started working on the designs, I already had a pretty clear picture in my head of what my new cards were supposed to look like. I wanted to use the confetti-illustrations I’ve made the past few months and I wanted some illustrations from my portfolio on the back of the cards. I also wanted some open space, so I could write a little ‘thank you’-message on it, as I’m used to doing when shipping out orders. These are a lot of demands for such a small card. This is what the first round of designs looked like:

Okay, dit eerste ontwerp was het niet helemaal. Ik kon geen portfoliostukken vinden die qua kleur helemaal goed aansloten bij de confetti-illustratie op de voorkant (ik ben echt een nerd als het op kleur aankomt) en ik vond het er allemaal een beetje geforceerd uit zien. Ik besloot het over een andere boeg te gooien.
Weg met het portfoliowerk. Het idee is leuk, maar het moet wel passen. En als het visitekaartje leuk genoeg is, dan komen de mensen vanzelf mijn portfolio wel bekijken op mijn website, dacht ik. De volgende stap zag er zo uit:

I wasn’t too happy with this first round of designs. I wasn’t able to find illustrations in my portfolio that really matched the colours of the confetti-illustrations on the front (I’m a real colour-nerd, if you hadn’t noticed yet) and I thought it all looked a little forced. So I decided to get rid ofe the portfolio-work and just focus on designing a nice card. If people like the card, they’ll probaby head over to my website to have a look at my portfolio anyway. The next step looked like this:

Met zo’n relatief rustige voorkant was het een logische stap om mijn gegevens naar de andere kant van het kaartje te verplaatsen en de confetti-illustratie meer ruimte te geven. Zo kan ik ook bij de illustratie schrijven in plaats van op de logo-kant van het kaartje. Win-win.

Now the back of the card was simply boring, so it only seemed logical to move my personal data to the back of the card, creating more space for the confetti-illustrations.

Nog een beetje spelen met patroontjes et voila!
I played around with some patterns and there you have it!

Het is altijd spannend om de gedrukte kaartjes geleverd te krijgen. Je weet nooit of de kleuren precies zijn geworden zoals je wilt of dat er misschien op het drukwerk dingen te zien zijn die je op je scherm niet zag. Ik sta altijd met bonkend hart dozen drukwerk open te maken en ik was in dit geval super tevreden met wat ik in de doos aantrof. De kleuren van het drukwerk zijn helder, maar niet te fel (ik ben meer een pastel-meisje) en het contrast was precies goed. Ik ben blij en klaar om een heleboel nieuwe mensen te ontmoeten!

I was really excited about receiving my business cards from the printer. You never know if the colours turn out exactly the way you wanted to or if you suddenly see things in print that were not visible on your screen. I was very happy about the print-quality of these cards. I’m SO ready to meet some new people!

Vonden jullie het leuk dit proces zo te zien? Ik hoor graag in de comments of het voor herhaling vatbaar is!

Did you like learning about the process? Let me know in the comments!