Hoi allemaal! Ik wil jullie even een hele fijne Valentijnsdag wensen! Ik hoop dat jullie de dag doorbrengen met de mensen van wie je het meeste houdt en dat je alle mooie momenten die jullie samen meemaken zult koesteren. Geniet ervan!

Hi everyone! I’m just dropping in real quick to wish you all a Happy Valentine’s Day! I hope you get to spend the day surrounded by your loved ones and cherish all the beautiful moments you have together. Enjoy!

In eerdere edities van Biz Babble vertelde ik over hoe je geïnspireerd kunt worden en wat je kunt doen als je teveel ideeën hebt en te weinig tijd. Hoewel een hoofd dat overloopt van ideeën best wel prettig is als je een creatief beroep hebt, is ondernemer zijn niet altijd zo leuk als het lijkt. Want als ik heel eerlijk ben kan het ook best wel moeilijk zijn. Je kunt je behoorlijk rot voelen wanneer je een ‘ontvolger’ hebt op je social media kanalen, wanneer je een negatieve comment krijgt op je blog of wanneer je hoopt op een leuke nieuwe opdracht maar je mailbox en telefoon angstvallig stil blijven.
Wanneer zulke dingen gebeuren dan kan het moeilijk zijn om gemotiveerd te blijven voor wat je doet. De gedachte ‘voor wie doe ik dit eigenlijk’ is er eentje die regelmatig door mijn hoofd spookt. En hoewel dat niet bepaald een hele positieve gedachte is heb ik manieren gevonden om met dat gevoel om te gaan. En die wil ik vandaag graag met jullie delen.

In earlier editions of Biz Babble I’ve been talking to you about how to be inspired and what to do when you have too many ideas and too little time. Although having a head that is overflowing with ideas is nice, being an entrepreneur isn’t always as fun as it might seem. Because to be honest with you: it can also be pretty tough. Your heart sinks when you see you have an ‘unfollower’ on your social media channels, when you get a negative comment on your blog, or when you’re hoping to be commissioned for a wonderful new project but your mailbox and phone are awfully quiet.
When things like that happen, it can be hard to stay motivated in what you do. The thought ‘who exactly am I doing this for’ is one that pops up in my mind on a regular basis. And although that might not be a very positive thing to think, I’ve found some ways to cope with it that I’d like to share with you today.

‘Count your blessings’.
Dit mag echt een super voor de hand liggend iets lijken, maar als ik voor mezelf spreek dan kan ik zeggen dat ik dit echt te weinig doe. Ik kijk altijd vooruit en ik zit met mijn hoofd in de toekomst. In principe is dat natuurlijk prima, maar als je een beetje ‘down’ bent dan is het ook wel eens goed om te kijken naar dingen die wel goed gaan. Dus als ik een extra reminder nodig heb om weer gemotiveerd te raken dan doe ik het volgende: ik lees oude blog comments terug, ik sla tijdschriften open waar ik in heb gestaan met mijn producten, ik spit mijn mailbox door naar leuke mailtjes, of ik kijk simpelweg mijn eigen portfolio eens door en zie wat ik allemaal al wel niet bereikt heb. Want stiekem is dat best een hoop, ik sta er alleen niet elke dag bij stil. Geloof me, dit is echt een boost voor je zelfvertrouwen.

Count your blessings.
This might sound like a very obvious thing to do, but when I speak for myself I can say that I really do not do this enough. I’m always looking ahead, moving on and working for things in the future. Don’t get me wrong; that’s a good thing to be doing. But when you’re a little sad, it’s better to look back on things that worked out well for you. So what I do is that I take half an hour or so to read some old comments on my blog, to look at blogs or magazines I was featured in. I read old e-mails with lovely compliments I once got. Or I simply dive into my portfolio and see what it is that I’ve accomplished. Count your blessings to boost your self esteem.

Stop met vergelijken.
Vergelijken is dodelijk. Geloof me, ik spreek uit ervaring. Ik heb enorm veel tijd verspild met mezelf met anderen vergelijken. Om er vervolgens achter te komen dat daar niks goeds uit voortkomt. En daar zijn meerderde redenen voor. De eerste is dat jouw situatie niet hetzelfde is als die van de persoon waarmee je jezelf vergelijkt. Misschien hebben zij wel een beter netwerk, een stijl of product die op dat moment meer ‘in’ is of gewoonweg meer geluk dan jij. Maar de tweede reden is misschien nog wel belangrijker: je ziet alleen wat mensen willen dat je ziet. Je ziet geen teleurstelling, lelijkheid of tijdverspilling op instagram. Je ziet alleen de mooie dingen. Maar dat betekent niet dat alles in hun leven mooi is. ‘The grass is always greener on the other side’. Vergeet dat nooit.

Stop comparing yourself to others.
Comparison is a killer. Believe me, I speak from experience here. I wasted way too much time comparing myself to others, only to find out that nothing good comes from that. And there are several reasons for this. For one, your situation is not the same as that of the person you’re comparing yourself to. They may have a better network than you, a style or niche that is more in fashion at that moment or simply more luck. But the second reason might be the most important one: you only see what people want you to see. You don’t see unhappiness, ugliness or wastes of time on instagram. You only see the good things. And that doesn’t mean everything in their lives is good. The grass is always greener on the other side. Remember that.

Beloon jezelf.
Deze wil ik in min eigen geval nog wel eens verwaarlozen. John noemt me zelfs een slavendrijver als het aankomt op hoe ik mezelf behandel. Het is heel makkelijk om te vergeten jezelf te belonen voor iets wat je goed hebt gedaan. Maar dat maakt het niet minder belangrijk. Want als ik iets goed heb afgerond dan ga ik gewoon verder met het volgende zonder echt terug te kijken. Terwijl het juist zo goed is jezelf een halve dag vrij te geven om iets te doen wat je graag doet. Een boek lezen, koffie gaan drinken of eindelijk die schoenen kopen die je al maanden wilde hebben. Je hebt het verdiend. En als je de beloning een vast onderdeel maakt van het werkproces dan werkt dat extra motiverend. Succes verzekerd!

Reward yourself.
This one I tend to neglect. John even calls me a drill sergeant when it comes to how I treat myself. It’s very easy to forget to reward yourself when you’ve done something right. Because when I’m done with something, I’m always on to the next thing without looking back, really. But it’s great to just give yourself half a day off to go do something you like. Read a book, go out for coffee or finally buy these shoes you’ve been eyeing for months. You deserved it. And when you make the reward part of the work process, that is a motivation-booster for sure!

Heb geen spijt.
Het is prima om te evalueren als dingen wat minder gaan. In mijn optiek is dat onvermijdelijk. Maar verspil geen tijd aan het hebben van spijt. Natuurlijk had je dingen gaandeweg anders kunnen doen. Het is zelfs heel goed om dat te beseffen. Maar spijt zorgt er alleen maar voor dat we ons schuldig voelen en het vertroebelt ons zicht op de toekomst. Probeer je te richten op wat je hebt geleerd van wat niet ging zoals gepland en gebruik die kennis in de toekomst. Onthoud dat je ook maar een mens bent en dat je op elk punt in je carrière hebt gedaan wat je dacht dat toen het beste was.

No regrets please.
It’s okay to evaluate when times get rough (in my opinion it’s hard not to), but please don’t regret anything you’ve done along the way of your career. Regret only makes us feel guilty and it clouds our vision for the future. Instead of having regrets, focus on what you’ve learned from things that didn’t go as planned and use that knowledge for future projects. Remember you’re only human and that at every point in your career you did the best you could at that time.

Herinner jezelf aan waarom je dit doet.
Soms moet je gewoon even herinnerd worden aan de reden waarom je begon met ‘voor jezelf werken’. In mijn geval was dat voornamelijk toeval (ik had een kantoorbaan tot mijn contract niet werd verlengd en toen ging ik naar de kunstacademie waar ik opgeleid werd om freelance te werken), maar nu ik een paar jaar ondernemer ben kan ik wel een miljoen redenen bedenken waarom ik niet meer ‘voor een ander’ zou kunnen werken. Natuurlijk dagdroom ik weleens over een maandsalaris en een pensioen. Maar als ik een beetje motivatie nodig heb om door te gaan met zelfstandig ondernemen dan denk ik aan hoe ik mijn eigen tijd kan indelen, hoe ik mijn stijl kan ontwikkelen zoals ik dat wil en hoe ik degene ben die de dienst uitmaakt. Dit ben ik, dit is mijn ‘illustratieve imperium’ en dit is alles waar ik keihard voor werk. En ik ben er meer dan trots op.

Remind yourself why you started doing this in the first place.
Sometimes you just need to be reminded why you started working ‘for yourself’. In my case, that was mainly a coincidence (I used to work an office job until I was let go and went back to school, where I was trained to be self-employed), but now that I’ve been self-employed for a few years I can think of a million reasons why I could never work ‘for anyone else’ again. Of course I sometimes daydream about the benefits of having a monthly paycheck and a pension. But when I need a little motivation to remember why I’m doing what I’m doing I always think about how I can spend my time the way I want, how I can develop my style the way I want it to evolve and how I am the one calling the shots. This is me, my ‘illustrational empire’, and everything I’ve ever worked for. And I am more than proud of it.

Ik ben heel nieuwsgierig naar jullie gedachten over dit onderwerp. Hoe blijven jullie gemotiveerd in moeilijke tijden? Laat je advies achter in de comments!

I’m very curious about your thoughts on this subject. How do you stay motivated when times get tough? Leave your advice in the comments.
 
 

TGIF jongens! Ik breng jullie nog even wat leuk nieuws voordat we allemaal het weekend in duiken. Want eerder deze week kwamen mijn allernieuwste Photobooth kaarten binnen. Ik loop al sinds september rond met het idee voor deze kaart, maar ik had nog niet eerder te tijd om hem te realiseren. Tot nu!
Wat details over de kaart: hij is 9,9 cm breed en 21 cm hoog. Hij is gedrukt op 300 grams natuurkarton zonder afwerking. Daardoor voelt hij wat ruw aan. En nu het allerbeste aan deze kaart: hij heeft details van goudfolie, wat hem extra feestelijk maakt! De kaart zal binnenkort te koop zijn bij de meeste van mijn verkooppunten, maar hij is nu al verkrijgbaar in mijn Etsy shop! Wat vinden jullie ervan?

TGIF you guys! I’m so happy to be bringing you some awesome news right before we dive headfirst into the weekend. Because earlier this week, my latest photobooth-themed postcard came in. I’ve been having the idea for this particular postcard since september, but I just hadn’t gotten around to finishing it. Until now!
Some details about the postcard: it measures 9,9 cm in width and 21 cm in height. It’s printed on a nice matte cardboard without any kind of finish, which makes it a little rough to the touch. And here’s the best part: It has gold foil details, for extra festiveness! It will be available at most of my retailers soon, but you can also purchase it in my Etsy shop (they’re already available there!). What do you think?

 

Jongens jongens, wat vloog deze eerste maand van 2015 voorbij! Maar hij was tegelijkertijd zó leuk. Heb je alle ‘live action’ gemist? Volg me dan op instagram en blijf altijd up to date.
Hier is een kleine opsomming van hoe januari er voor mij uit zag:

Oh boy oh boy, this first month of 2015 flew by so fast! But it was sooooo much fun. Missed all the fun right when it happened? Follow me on instagram and never miss a thing.
Here’s a little recap of what January looked like for me:

Ik had moeite mijn illustratiemateriaal niet op te eten.
I had a hard time not eating my illustration props.

 

Ik maakte een boel werk met Alice in Wonderland thema voor de Boekieboekie illustratiewedstrijd. Daarover later meer.
Made a lot of Alice in Wonderland themed work for the Boekieboekie illustration contest. More on that later.

 

Ik at wat donuts als lunch.
Had myself some donuts for lunch.

 

Ik bezocht eindelijk (nadat het al jaren op mijn wishlist stond) Villa Augustus met mijn bestie.
Went to visit the lovely Villa Augustus with my bestie.

 

Ik gaf een kleine ‘mad tea party’.
I threw a little ‘mad tea party’.

 

Ik kon eindelijk mijn zelf ontworpen waslabels weer eens gebruiken voor de lama kussens voor Yvonne.
Finally got to work with my custom laundry labels again while making llama pillows for Yvonne.

 

Ik werd onderdeel van het super toffe Team Confetti. Voor deze blog zal ik elke maand een gastartikel schrijven (heb je mijn eerste gemist? Je vindt het hier).
I became part of the wonderful Team Confetti, for whom I’ll be writing a guest-blogpost every month (missed my first one? Find it right here).

 

Ik maakte iets erg leuks met deze mini photobooth-attributen. Later deze week onthul ik het eindresultaat.
I created something awesome with these little photobooth props. I’ll reveal what that was about later this week.

 

Er worden wat kleine veranderingen doorgevoerd op mijn website. Niks drastisch hoor. Maar deze bloglovin’ buttons is er een van. Volg mijn blog daar en krijg al het nieuws vers van de pers in je overzicht.
Some minor changes are being made to my website. Among which is this bloglovin’ button. Follow my blog there and you’ll get all the news when it’s hot.

 

Ik maakte wat zondagmiddag confetti onder het genot van een film, thee en chocolade.
Did some sunday-afternoon confetti-making with a movie, tea and some chocolate.

 

Mijn super toffe lama blouse kwam eindelijk binnen. Beste kledingstuk ooit.
My awesome llama-blouse finally came in. Best piece of clothing ever.

 

De eerste Team Confetti ‘meeting’ vond plaats in Utrecht vorige week! Het was zó leuk om Olga en Ingrid in levende lijve te zien.
We had our first Team Confetti meeting last week in Utrecht! It was absolutely fab to meet Olga and Ingrid in real life.

 

De lieve Olga gaf me deze super toffe Chatty Feet sokken. Het dragen van blije sokken maakt het leven van een zakenvrouw (lachen mag) net wat draaglijker.
The lovely Olga gave me these super cool Chatty Feet socks. Wearing happy socks makes the life of a CEO so much better!

 

Deze koekjes. Beste ooit.
These cookies. Best I’ve ever had.

 

Nog een kleine preview van mijn Alice in Wonderland werk.
Another little sneak peek of my Alice in Wonderland themed illustrations.

 

Ik gaf John een doosje roadtrip-selfie-marshmallows voor zijn verjaardag. Dit weekend gingen ze eraan. Doei roadtrip.
I gave John some roadtrip-selfie marshmallows for his birthday. We ate them this weekend. Bye bye, roadtrip.

 

Hoe zag jouw januari eruit? Deel je hoogtepunten in de comments!
What did your january look like? Share your highlights in the comments!

Een tijdje na onze Amerika-roadtrip afgelopen zomer schreef ik een column over ‘bijdragen aan de wereld’. Als je die column nog niet gelezen heb dan raad ik aan dat wel te doen want het kan zijn dat je anders geen touw kunt vastknopen aan wat ik zometeen allemaal ga vertellen.
In het kort ging die column over hoe ik soms het gevoel heb/had dat ik met ‘slechts illustrator zijn’ niet zo bijster veel bijdraag aan de wereld. Ik maak immers ‘alleen maar mooie dingen’.

Maar ik vertelde je ook over Myla, haar alpaca ranch en hoe zij ervoor zorgde dat ik me wat beter ging voelen over mezelf. Vandaag krijgt dat verhaal een staartje want een tijdje geleden gebeurde er iets heel bijzonders.
Ik denk dat ik wel kan zeggen dat Myla’s ranch een vliegende start heeft gemaakt de afgelopen maanden. Ze heeft twee nieuwe alpaca-dames geadopteerd: Hope en Sky Dancer en daarmee komt de totale alpacatelling op de ranch op elf stuks. Ook heeft ze al een paar bezoeken van zieke kinderen gehad. Toch blijkt het voor veel van deze kinderen en hun gezinnen en behoorlijke opgave om de reis naar de ranch te maken, maar daarvoor heeft Myla ook al een oplossing bedacht: ze vertuurt ‘goodyboxes’ naar de kinderen die niet langs kunnen komen. Zo zijn ze toch betrokken bij de ranch en ‘de meiden’, alleen niet in real life. Deze goodyboxes zitten vol met speelgoed, en alpaca gerelateerde spullen zoals een muts van alpaca wol, foto’s van Myla’s meiden en (dit volgende zeg ik met veel trots) een door mij gemaakt alpaca masker. Weet je nog dat ik vorig jaar op mijn verjaardag een workshop ‘alpacamaskers maken’ gaf op een kinderboerderij? Die maskers dus.

Ik ben verliefd geworden op het idee dat een ziek kind waar dan ook ter wereld met plezier zo’n masker zou versieren. En als zo’n simpel masker kan bijdrage aan een geluksmoment (hoe klein of kort ook) voor zo’n kind dan is dat wat mij betreft het mooiste dat er is.

Toen gebeurde er iets waar ik een berg kippenvel van kreeg. Want een paar weken geleden stuurde Myla me de foto die boven dit artikel staat afgebeeld, van een hele Amerikaanse schoolklas met mijn masker op. Deze foto is gemaakt door Maggie die ik vanaf nu bestempel als tofste lerares ter wereld.
Nick (de jongen met het Team Nick shirt) is helaas erg ziek, dus ook hij ontving een goodybox van Myla. En vervolgens deed Maggie zoiets moois: ze maakte heel de klas onderdeel van Nicks ziekte (hoe naar dat ook klinkt) door ze allemaal een masker te laten versieren. En voor heel even waren ze allemaal één. Allemaal hetzelfde. Allemaal Nick.

En nu kan ik het zeggen: ‘I rest my case’. Want ik mag dan wel geen chirurg, mensenrechten activist of politicus zijn; ik ben er nu van overtuigd dat ik ook levens kan veranderen. Op kleinere schaal en op mijn eigen manier. Want iemand anders gelukkig maken (voor hoe lang of kort dat ook mag duren) kan ook ‘lifechanging’ zijn. Deze foto (die nu als constante reminder in mijn studio hangt) is voor mij bewijs dat ‘het goed is zo’. Dat wat ik doe net zo mooi is en net zoveel ‘bijdraagt’ als wat bijvoorbeeld dokters doen. Misschien wel meer zelfs. Want ik heb nog maar weinig dokters ontmoet die me laten lachen.
Nogmaals bedankt Myla, dat ik deel mag uitmaken van je prachtige reis.

A little while after our USA-roadtrip last summer, I wrote a recap about ‘contributing’. If you haven’t read that story yet, I recommend that you do because you might not be able to make any sense of this post if you don’t.
In short, it was about how sometimes I felt like I wasn’t contributing much to the world with ‘just making pretty things’.

But I also told you about Myla, her alpaca ranch and how she made me feel a little different about that. Today, I want to write a sequel to that story because a little while ago, something amazing happened.
I think I can say that Myla’s ranch really kicked into high gear over the past months. She adopted two more alpaca ladies for the ranch: Hope and Sky Dancer and had a few visits of sick children. However, a lot of kids are unable to make the journey to the ranch. For that, Myla has a solution: she sends out goodyboxes for these kids to unpack, enjoy and still be in contact with the alpacas. Just not in person. These boxes are filled with toys and alpaca-related stuff like alpaca-fibre hats, pictures of Myla’s girls and (this I say with pride) my alpaca mask. Remember me hosting a workshop in making alpaca masks at a petting zoo on my birthday last year? That mask.

I fell in love with the idea that an ill child somewhere in the world would enjoy decorating the mask. And if my mask could contribute to a single happy moment for one of these kids, that would be one of the most amazing things.
But then something overwhelming happened because a few weeks ago, Myla sent me this photo (pictured above this article) of an entire school class wearing my alpaca masks. Goosebumps allover the place. The picture is taken by the lovely Maggie, who is now officially the awesomest teacher on this earth.

Little Nick (the boy with the Team Nick shirt), is unfortunately very sick, so he received a goodybox from the lovely Myla. And then Maggie worked her magic and did one of the most amazing things: she made the class ‘part of Nick’s illness’ (how awful that may sound), by providing them all with a mask to decorate. And for a moment, they are all one. All the same. All Nick.
And this might be where I rest my case. Because although I might not be a surgeon, human rights activist or politician, I am now convinced that I too can change lives. On a smaller scale and in my own way. For making people happy (even for the smallest amount of time) can be lifechanging too. This picture (which is now up in my studio, as a constant reminder of that) to me is proof that ‘it’s all good’. That what I do is equally as ‘contributing’ as what doctors might do. Or maybe even better. Because I haven’t met a lot of doctors that made me smile.

Thanks again for making me part of your wonderful journey, Myla.

Ik denk dat iedereen hier nu wel zo’n beetje weet dat ik een super trots nieuw lid ben van Team Confetti. Maar nadat ik ben voorgesteld op de Team Confetti blog, ik mijn eerste gast-artikel heb geschreven en ik in een Whatsapp-groep zit die zelden stil is werd het tijd voor een échte ontmoeting. Dus afgelopen maandag kwamen Olga, Ingrid en ik bij elkaar in het leuke (en hipster-verantwoorde) Stan & Co in Utrecht voor laaaaaaange gesprekken, taart, drankjes en cadeautjes. Het was alsof we elkaar al jaren kenden. Ik kijk nu al uit naar onze volgende meeting en ik hoop dat we op een dag ook kennis kunnen maken met Tea (die in Londen woont). Ik ben zo blij met mijn nieuwe vrienden en alles dat mijn blog en bedrijfje me tot op heden hebben gebracht. Life’s good.

I guess everyone here knows by now that I am very proud to be a new member of the lovely Team Confetti. But after being introduced on the Team Confetti blog, writing my first guest-post and being in a Whatsapp-group that’s never silent, it was time for an actual meeting. So this monday Olga, Ingrid and I met up at the lovely (and hipster approved) Stan & Co in Utrecht for looooong conversations, cake, drinks and goodies. It was like we’ve known each other for years. I’m already very much looking forward to the next meeting and I really hope I can meet Tea (who lives in London) one day too. I’m so happy with my new friends and everything that my blog and business brought me so far. Life’s good.

 

In de laatste editie van Biz Babble besprak ik hoe je als creatief ondernemer geïnspireerd kunt blijven. Het kan soms moeilijk zijn om geïnspireerd te worden als het creatieve deel van je brein constant moet blijven presteren voor allerlei projecten die je omhanden hebt. Maar waar je soms geen inspiratie kunt vinden hoe hard je ook zoekt, zijn er ook tijden waarin je simpelweg teveel ideeën krijgt en te weinig tijd hebt om ze uit te werken. Vandaag vertel ik hoe ik omga met dit luxeprobleem.

In the last edition of Biz Babble, I talked to you about how to stay inspired. It’s sometimes hard to stay inspired when the creative part of your brain always has to stay up to speed for several projects at a time. But although sometimes you can’t find inspiration no matter where you look, there are also times when you have too many ideas and just too little time. Today I will be talking about how I handle this luxury problem.

Schrijf ze op en kom er later op terug.
Deze is nogal voor de hand liggend, maar wel een hele belangrijke. Want soms schrijf ik goede ideeën niet op omdat ik denk dat ik daar geen tijd voor heb (voor het opschrijven ja. Klinkt te stom voor woorden, I know.) of dat ik waarschijnlijk toch nooit tijd zal hebben om ze uit te werken dus dat opschrijven geen zin heeft. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op want goede ideeën die je een tijdje terug had komen super goed van pas in tijden dat je om inspiratie verlegen zit. En je weet dat die tijden gaan komen.

Write them down and get back to them later.
This one’s kind of obvious, but it’s also very important. Because I sometimes find myself not writing them down because I tell myself I don’t have the time to write them down (as stupid as that may sound) or that I will probably never have the time to execute the plan, so that it’s not worth writing it down. That makes no sense whatsoever because this idea might come in handy once inspiration in scarce and as I told you before, these times will come too.

Schets het uit, probeer het uit.
Opschrijven werkt misschien voor sommige ideeën, maar anderen moet je gewoon uitproberen. Ik heb vaak genoeg een idee voor een illustratie, maar wanneer ik dan daadwerkelijk aan het uitwerken ervan begin dan blijkt het lang niet zo leuk te worden als hoe ik het in mijn hoofd had. Geef jezelf een half uurtje de tijd om het idee dat in je hoofd komt opzetten even snel uit te schetsen of er een simpele dummy van te maken. Dat half uurtje kun je in je drukke schema echt wel missen, want als je het niet uitschetst blijft het idee in je hoofd zitten en kun je je aandacht toch niet richten op waar je mee bezig was. Als je even snel een schets maakt dan zie je heel snel of het idee wat is en of het uiteindelijk je tijd en energie waard is om het uit te werken. Mijn ervaring is dat als de schets of dummy niet echt overtuigend is, ik niet meer op het idee zal terugkomen. Het is niet leuk om er achter te komen dat een bepaald plan niet gaat werken maar het is ook goed om vroeg in het creatieve proces dingen te kunnen wegstrepen zodat je het idee niet maandenlang in je hoofd meesleept om er vervolgens (als je dan eindelijk de tijd vindt om er wat mee te doen) achter te komen dat het eigenlijk niks is. Als de schets of dummy goed is dan zal je meer gemotiveerd zijn om met het uitwerken ervan te beginnen en sta je meer achter je idee, wat zorgt voor een beter project of product.

Sketch it out, mock it up.
Writing them down might work for some ideas, but others you have to just try out. I often have an idea for an illustration, but once I start the actual project, it turns out to be not as awesome as I thought. Give yourself half an hour to make a quick sketch or mock-up of the idea once it pops up in your head. Yes, you can spare half an hour for that because if you don’t get the idea out of your head, it will be occupying your brain, making it impossible to  focus on anything else. When you make a quick sketch, you can quickly see if the idea will be worth your time to finish once you actually have time. My experience is that if the mock-up is not convincing, I won’t be coming back to the idea anymore. It’s not always nice to find out your idea won’t work, but it’s also good to be able to eliminate ideas in an early stage of the creative process, so that you won’t be dragging this idea along for months until you’ve got time to work on it only to find out it’s not how you imagined it to be. If the mock-up is good, it will give you more motivation to acually start working on it and you’ll be more convinced your idea is good and that it will lead to a great project or product.

Maak tijd.
Sommige ideeën zijn misschien goed genoeg om op te schrijven of uit te schetsen en later op terug te komen, maar andere ideeën zijn zó tof dat je eigenlijk meteen wilt beginnen met het uitwerken ervan. Maar het probleem is dus dat je geen tijd hebt. Nada. Denken dat je geen tijd hebt om je leuke plan uit te voeren maakt je neerslachtig en het zorgt ervoor dat je een hekel krijgt aan je andere lopende projecten omdat je eigenlijk iets anders wilt doen. Geloof me: dat is het laatste dat je wilt. Dus trakteer jezelf eens op iets leuks en sta jezelf toe om gewoon aan dat project te beginnen op tijdstippen die je met jezelf afspreekt. Als je overdag goed hebt gewerkt aan je lopende projecten, mag je ’s avonds bijvoorbeeld met dat super toffe nieuwe idee aan de slag. Op die manier zorg je dat je gemotiveerd blijft voor je lopende projecten omdat je jezelf een beloning geeft en je biedt jezelf de kans om je nieuwe project te laten bloeien. Win-win situatie!

Make time.
Some ideas might be ones to write down or sketch out and come back to, others are just so good you want to start working on them right away. But the problem is there is no time. Thinking there’s no time for your awesome idea actually makes you feel depressed and makes you dislike your current projects because you’d rather be doing something else. Believe me: that’s not what you want. So treat yourself and allow yourself to just start this new project in designated amounts of time. Work on your current projects during daytime and let yourself work on that awesome new idea in the evening. That way, you don’t start disliking your current projects (because if you’ve done your best during the day, you can treat yourself by working on your new project at night) and you give yourself the opportunity to flourish while working on your new project. Win-win!

Wacht niet te lang
Dit stukje advies heeft niet zozeer te maken met het fenomeen ‘teveel ideeën hebben’, maar meer met geen tijd hebben (of maken) om ze uit te werken. Bij mij is het namelijk zo dat ik mijn ideeën wanneer ze te lang alleen een idee blijven niet meer leuk vind. Als ik teveel tijd heb om er over na te denken, dan maak ik het idee in mijn hoofd kapot en dan schrijf ik het af. Daarom werken bovenstaande dingen zo goed voor mij: ik moet eraan beginnen en het eigenlijk afmaken voor ik de kans en tijd krijg om een hekel te krijgen aan mijn idee.

Don’t wait too long.
This piece of advice hasn’t got so much to do with having too many ideas, but it does have to do with not having enough time to execute them. I often find myself disliking my ideas when they remain ideas for too long. Which is why making mock-ups and making time really works for me. The longer I think about an idea, the more I start disliking it. I just have to start working on it and finishing it before I get the opportunity to dislike and finally discard it.

Wat doe jij wanneer je hoofd vol ideeën zit? Of heb je zelf vragen die ik kan beantwoorden? Deel je advies of vragen in de comments!
What do you do when you’re head is too full of ideas? Or are there things you’d like me to write about in the future? Share your advice or questions in the comments!

Een tijdje geleden ontmoette ik Yvonne op een housewarming. We raakten aan de praat over hoe zij en haar vriend gingen verhuizen en over mijn illustraties. Van het een kwam het ander en een paar weken later kreeg ik van Yvonne een mailtje met de vraag of ik twee lama kussens kon maken voor op hun nieuwe bank. Uuuuuh…JA! Zie hier het eindresultaat:

A little while ago I met Yvonne at a housewarming party. We started talking about how she and her boyfriend were moving house and about my illustrations. One thing led to another and a few weeks later, I got an e-mail from Yvonne asking if I could make her some llama pillowcases for their new sofa. Uuuh…YEAH! So here’s how they turned out:

Als jij zoiets speciaals voor in je huis ook wel ziet zitten, dan kun je altijd contact met me opnemen!
If you’re interested in something ‘custom’ for your home, you can always contact me!

Vandaag is het dan zo ver! Mijn eerste gastartikel voor Team Confetti is gepubliceerd. En aangezien er ook lezers van mijn blog zijn die Team Confetti nog niet volgen (ik kan je van harte aanraden dat wel te doen) plaats ik het artikel ook hier, zodat iedereen die dat wil het kan lezen. Veel plezier met dit eerste artikel, dat gaat over hoe ik werk.

I’m so excited for today you guys! Because today is the day my first guest-post for Team Confetti is published. And since on the Team Confetti blog it’s only published in Dutch, I thought I’d repost it here in English (and Dutch too for that matter) to make it available to all of my readers. So enjoy this post on how I work.

 

Het is een enorme eer om vandaag het spits af te mogen bijten met de eerste gastblog in de geschiedenis van ‘het nieuwe Team Confetti’. Maar als ik eerlijk ben vind ik het ook wel een beetje spannend. Ik ben namelijk een typische creatieveling: ik ben een klein beetje (of eigenlijk best wel erg) ‘socially awkward’ en ik praat niet zo graag over mezelf. En nu hoor ik je denken dat dat laatste nogal in strijd is met het feit dat ik ook blog over mijn eigen leven. Klopt! Maar laat ik het zo zeggen: via een computerscherm over jezelf praten is een stuk makkelijker dan in real life. Ik spreek uit ervaring.
Toch ga ik het vandaag nog even over mezelf hebben. Oh I know, I know: Olga heeft me vorige week al aan jullie voorgesteld. Je hoeft dan ook niet bang te zijn voor dubbele informatie. Want vandaag ga ik jullie wat meer vertellen en laten zien over hoe ik werk. Want mijn werk is eigenlijk net als ik: een beetje awkward.

It is such an honor to be the first one to be writing a guest-post in the history of ‘the new Team Confetti’. But to be honest, it’s also kind of scary to me. Because I am your typical creative person: I’m a little (or maybe even severely) socially awkward and I don’t like talking about myself. Now I can hear you think that ‘not liking to talk about yourself’ and blogging about your life are two things that don’t mix in that well together. True! But let me put it this way: talking about yourself through a computer screen is a whole different cup of tea compared to talking about yourself in real-life. Trust me on that one.
Nevertheless, I will be talking about myself some more today, even though Olga introduced me to you all on the Team Confetti blog last week. But today I will be talking not only about myself, but also about how I work. Because my work is actually just like me: a little awkward.

Ik vind het ‘nodig’ om hier wat over te vertellen omdat ik op familiefeestjes, netwerkborrels en andere bijeenkomsten vaak het compliment krijg dat ik zo’n goede beeldbewerker ben. Dat mijn illustraties eruit zien alsof ze echt zo zijn gefotografeerd in plaats van in elkaar ‘gephotoshopt’. Uuuuh…Thanks, but no thanks. ‘That is NOT how I roll’.

I feel ‘the need’ to tell you about how I work, because whenever I’m at a birthday party or network event I get the compliment that I’m such a talented image editor. That my illustrations look just like they’ve been photographed just as they are, rather than digitally put together. Uuuuh..Thanks but no thanks. That’s not how I roll.

Mijn manier van werken is namelijk voortgekomen uit één van mijn grootste ‘gebreken’: het feit dat ik niks snap van licht, schaduw en perspectief. Vraag mij niet iets realistisch te tekenen want daar bak ik dus niks van. Vraag mij dus ook niet om een illustratie zo realistisch mogelijk in elkaar te ‘photoshoppen’, want je raadt het al: ‘epic fail’.

Because my way of working evolved from one of my biggest ‘flaws’: the fact that I simply don’t understand lighting, shadow and perspective. Don’t ask me to draw something realistically, because I won’t be able to do so. So please don’t ask me to ‘Photoshop’ an illustration either, because that will be an epic fail.

Mede vanwege mijn gebrek aan realiteitszin (dat soms wel eens verder reikt dan alleen mijn werk, maar dat even terzijde), maar ook omdat ik niet al mijn werkdagen wil doorbrengen achter mijn computer heb ik besloten om al mijn 3D-illustraties ‘live’ op te bouwen en te fotograferen. Zo zijn licht, schaduw en perspectief natuurlijk en hoef ik mijzelf niet te pijnigen met het achteraf toevoegen van één van die drie factoren. Natuurlijk bewerk ik mijn beelden wel iets na in photoshop, maar alle 3D-illustraties die je van mij ziet zijn foto’s van een ‘set’ die ik heb gebouwd in mijn mini-keuken (die ik dus regelmatig verbouw tot mini fotostudio) of ergens op locatie. En die locatie kan overal zijn; in andermans huiskamer of gewoon op een muurtje ergens in Toscane.
Nog een beetje onduidelijk allemaal? Ik neem een aantal voorbeelden met je door, maar ik waarschuw je alvast: ook al houd ik van ‘mooie dingen maken’, deze achter de schermen beelden zijn niet altijd even mooie plaatjes. En geloof me, om het ‘perfecte shot’ te krijgen moet je soms de meest oncharmante poses aannemen. Op je buik in de duinen liggen? No problemo! Een arsenaal aan apparatuur, statieven, illustraties en tape rondsjouwen? Yes sir! Rare blikken van voorbijgangers krijgen? Done! ‘Anything to get the job done’.

Mainly because of this ‘lack of reality’ (that sometimes goes a little further than just my illustrations, but that’s a whole other story), but also because I’ve decided I don’t want to spend the rest of my life behind a computer screen, I decided to build all of my 3D-work as a ‘live set’ and then photograph it. That way, lighting, shadow and perspective come naturally and I don’t have to torture myself with adding one or more of these factors afterwards. Of course I do edit my images a little once the image is shot, but all 3D illustrations that are made by me are pictures of a ‘set’ I built in my tiny kitchen (which sometimes is remodelled into a tiny photo studio) or on location somewhere. This ‘location’ can be basically everywhere: in someone else’s living room, or on a wall somewhere in Tuscany.
Still a bit unclear? I’ll take you through a few examples at the bottom of this post (so scroll all the way down for some more images), but I must warn you: although I love making ‘pretty things’, these behind the scenes pics aren’t always that pretty. Believe me, you have to go through a lot in order to make it pretty or to get the ‘perfect shot’. Lying on your belly on the beach? No problem! Carrying around lots of equipment, tripods, illustrations and tape? Yes sir! Receiving strange looks from passers-by? Done! Anything to get the job done.

Voorbeeld 1: Kerstkaart 2014.
Example 1: Christmas greeting card 2014.

 

Voorbeeld 2: Geboortekaartje Bram.
Example 2: Bram’s birth announcement.

 

Voorbeeld 3: ‘Into the Wild’ prent.
Example 3: ‘Into the Wild’ print.

Heb je iets opgestoken van deze ‘les in 3D illustratie? Mooi! Want met mijn gastblog van volgende maand ga je zelf aan de slag met deze techniek. Maak je borst dus maar alvast nat.

Have you learned from this ‘lesson in 3D illustration? Good! Because with next month’s guest-post you will be working with this technique yourself! So brace yourselves in advance.

Hoewel veel mensen januari de meest verschrikkelijke maand van het jaar vinden, moet ik zeggen dat deze januari één van de drukste ooit is voor mij. Er staan een hoop leuke dingen te gebeuren en achter de schermen ben ik hard aan het werk aan veel leuke, nieuwe projecten. Wat dan zoal? Nou, dat wil ik jullie vandaag laten zien.

Although a lot of people consider January one of the most awful months of the year, I must say that this particular case of January is one of the busiest ever for me. Lots of exciting things are about to happen and behind the scenes I’ve been working hard on lots of new projects. So I thought today I’d share what I am up to right now besides blogging.

1. De Boekieboekie illustratie wedstrijd.
Wie mij op instagram volgt heeft vast al wat Alice in Wonderland-achtig werk voorbij zien komen. Alice in Wonderland is het thema van de Boekieboekie illustratiewedstrijd, een wedstrijd die jaarlijks wordt georganiseerd voor debutanten in de illustratie wereld. Ik heb nog nooit eerder aan deze wedstrijd mee gedaan, maar eens moet de eerste keer zijn en ik vind het super leuk! Ik houd jullie op de hoogte en ik zal het werk dat ik heb gemaakt delen wanneer het af is.

1. The Boekieboekie illustration contest.
Those of you who are following me on instagram may have seen some Alice in Wonderland-themed work already. Well, Alice in Wonderland is the theme of the annual ‘Boekieboekie’ illustration contest, which is a contest for debutants in illustration. I have never participated in this contest before, so I’m very excted to be doing so this year. I’ll keep you posted on how that goes and I’ll be sharing the work I made once it’s done.

 

2. Kussenhoezen.
Ik kreeg een aantal weken geleden een aanvraag van een jong stel voor een set kussens (met lama’s in dit geval). Ze hadden net een nieuwe bank gekocht en zochten nog wat leuks voor erop. Dit vind ik altijd hele leuke projecten omdat ze eens wat anders zijn dan het ‘gebruikelijke’.

2. Custom pillowcases.
I got a request for custom (in this case llama) pillowcases from a young couple that just purchased a new sofa. I really like doing projects like this, because they’re a little different from ‘the usual’.

 

3. Nieuwe ansichtkaart.
Aangezien mijn kerstkaart de laatste ansichtkaart is die ik heb gemaakt vind ik het onderhand wel tijd voor een nieuwe. Om eerlijk te zijn ben ik al sinds oktober bezig met deze nieuwe kaart, maar er kwam telkens iets anders tussen, waardoor ik hem dus nog steeds niet heb afgemaakt. Ik heb met mezelf afgesproken dat hij aan het einde van de maand naar de drukker moet. Hoewel ik nog geen ‘af’ ontwerp met jullie kan delen, kan ik wel verklappen dat het hier mee te maken heeft:

3. New postcard.
Since last year’s Christmas greeting card is the last postcard I published, I thought it’s high time for a new one. Although actually I have been working on this one since October of last year. But other things kept coming my way, which is why I still haven’t finished it yet. But I told myself it has to be off to print by the end of the month. I can’t share a finished design with you yet, but it’s got something to do with this:

 

4. Administratie.
Niet leuk om over te praten, nog minder leuk om te doen. Maar helaas hoort het er ook bij; de administratie. Ik moet nog wat dingen van vorig jaar op orde brengen (zoals belastingaangiften) en ik ga echt proberen de boel wat beter op orde te houden dit jaar. En dat betekent dus dat je er ook echt tijd aan moet besteden.

4. Administration.
Not a fun thing to be talking about, even less fun to be doing. But very necessary none the less. I still have to get things from last year in order (like tax reports) and I’m really trying to get my administration more organised this year. Which means I have to actually be spending some time on it.

 

5. Workshops plannen.
Achter de schermen ben ik bezig met het uitdenken van wat nieuwe workshops, samen met Lisa van Elle Aime. Ze zullen waarschijnlijk ergens rond of vlak voor de zomerperiode plaatsvinden en hoewel ik nog geen inhoudelijke dingen met jullie kan delen beloof ik alvast dat het heel leuk gaat worden!

5. Workshop planning.
I’m working on some new workshop ideas in collaboration with the lovely Lisa from Elle Aime. They will probably be taking place somewehere around or just before summertime comes around and although I can’t share any serious information with you yet, I promise it will be awesome!

Nu dat ik heb gedeeld waar ik zoal mee bezig ben, ben ik nieuwsgierig geworden naar wat jullie zoal bezighoudt! Laat het achter in de comments.

Now that I shared what I’m up to, I’m really curious about what you’re doing right now! Leave whatever that is behind in the comments!